Najprzewielebniejsi Księża Biskupi,

Siostry i Bracia w Chrystusie,

pełni wdzięczności wspominamy ostatnie dwa lata, które nas – sąsiadów w Europie Środkowej -obdarowały pięknymi jubileuszami: w roku 2016 obchodziliśmy 1050-lecie chrztu Polski, w roku 2017 – 500-lecie Reformacji, 600-lecie instytucji prymasa w Polsce oraz 750-lecie kanonizacji św. Jadwigi Śląskiej.

Przed nami kolejny jubileusz. 11. listopada przed stu laty, wraz z zakończeniem wojny światowej nastąpił ogromny przełom, który przyniósł wolność i niezależność, które zupełnie odmieniły nasze narody.

Znaczący dla Niemców impuls, aby odważnie zawalczyć o solidarne społeczeństwo, przyszedł na przełomie 1989 i 1990 roku właśnie z Polski.

„Okrągły Stół”, jako środek do wzajemnego pokojowego międzynarodowego porozumienia, zainicjowany został w Warszawie i był przykładem także dla Niemiec Wschodnich! Zawsze będziemy o tym pamiętać.

Oby powierzone nam dobro wolności prowadziło nas codziennie tam, gdzie na nowo możemy spotkać Pana Kościoła – Jezusa Chrystusa, Ukrzyżowanego i Zmartwychwstałego, Syna Bożego. W niego wierzymy i wyznajemy jako Pana. Dla naszego ewangelickiego Kościoła w Niemczech przekonania religijne odzwierciedlone w historii powinny być wciąż na nowo przywoływane: „Odrzucamy fałszywą naukę, jakoby Kościół mógł i musiał uznawać za źródło zwiastowania coś poza lub obok Jedynego Słowa Boga lub też inne wydarzenia, moce, osoby i prawdy za Boże Objawienie.” (I teza Deklaracji z Barmen, 1934 rok).

Zarówno w Niemczech jak i w Polsce trwamy w ekumenicznej społeczności wyznawców tego samego Chrystusa, który jest pełen łask dla wszystkich. Mimo różnic w niektórych poglądach czy tradycjach, mamy świadomość związania ze sobą przez życiodajne Słowo Boga, Jezusa Chrystusa, które jest większe i wznioślejsze niż wszystko, co jesteśmy w stanie wymyśleć i uczynić.

Na Jego Słowo pragniemy właściwie wykorzystywać naszą wolność służąc Bogu i innym ludziom w każdej potrzebie. Gesty i dowody miłosierdzia są początkiem uniwersalnego języka chrześcijan.

W naśladowaniu Chrystusa chcemy uczyć się pokory, która umożliwi nam rozpoznanie wielkiego jako wielkie, małego jako małe. Jego Słowo ma w sobie siłę, żeby zmienić wszystko w jednym momencie. W nim jest źródło odwagi do pojednania, budowania mostów oraz pokoju. Taka zmieniająca i odnawiająca siła jest ukryta w Bożym Słowie tak długo, aż jej nie usłyszymy, przyjmiemy i zamienimy w czyn. Tej siły doświadczaliśmy w Niemczech na wiele sposobów jako aktu wyzwolenia, także dzięki Wam drodzy Bracia.

Z całego serca dziękujemy Wam za każdy rodzaj wolności otrzymanej na nowo, możliwości spotkania, wspólnej modlitwy i śpiewu. Kiedy przyglądamy się naszej sąsiedzkiej historii, na naszą uwagę zasługują dwie kwestie. Z jednej strony nasze sąsiedztwo pośrodku Europy jest jak serce z dwiema komorami. Obyśmy rozpoznali w tym obrazie naszą odpowiedzialność za całość. Z drugiej strony, po raz pierwszy w naszej historii od zakończenia niszczycielskiej II Wojny Światowej, naszą granicę wyznaczają dwie rzeki.

Wydaje się, że na brzegu rzeki zatrzymano nas, abyśmy się zastanowili nad tym, co może nas zjednoczyć. Jednoczą nas nurty wody. Nieprzerwanie, cicho i potężnie płynie między nami podstawowy element życia. Jest to symbol każdej egzystencji, która zanurzona jest w nieskończonej miłości Boga. Tutaj żadna kropla nie ginie i na końcu swojego biegu znajduje ujście w wielkim morzu. Na brzegu przysłuchujemy się szumom wody, które są zaproszeniem do udziału w symfonii życia na chwałę Pana, Wybawiciela i Pocieszyciela. Niech głos każdego z nas przyłączy się do Bożej orkiestry i zagra na swoim instrumencie!

Drodzy Bracia!

Przyjmijcie nasze najserdeczniejsze życzenia z okazji Święta Odzyskania Niepodległości przez Polskę. Niech wolność w Chrystusie skłoni nas do wspólnego spotykania się w radości oraz połączy nas na chwałę tego, który jest Panem życia. On jest źródłem, przyczyną i celem wszystkiego co jest i co będzie.

Wasz w Chrystusie

dr Markus Dröge

Related Images:

28.10.2018 roku w Wałbrzychu z okazji 100-lecia odzyskania niepodległości przez Polskę w ewangelickim kościele Zbawiciela odbyło się dziękczynne nabożeństwo ekumeniczne na zaproszenie Parafii Ewangelickiej w Wałbrzychu i Diecezji Wrocławskiej. Przybyłych gości powitał ks. Waldemar Szczugieł – proboszcz wałbrzyskiej Parafii Ewangelickiej. Obecni byli: ks. bp Waldemar Pytel – zwierzchnik Diecezji Wrocławskiej Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Polsce, 

ks. prof. Jarosław Lipniak z Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu, ks. dziekan dr Wiesław Rusin z Wałbrzycha, ks. Mariusz Kiślak – proboszcz wałbrzyskiej Parafii Prawosławnej, ks. Andrzej Fober z Parafii Ewangelickiej we Wrocławiu i ks. Cezary Królewicz z Parafii Ewangelickiej w Lubaniu. Nabożeństwo rozpoczęło preludium d-moll WV 33 Heinricha Scheidemanna w wykonaniu organisty kościoła Zbawiciela Macieja Skrzypczyka. Pieśnią Serca razem połączone rozpoczęła się liturgia prowadzona przez ks. Szczugieła i ks. Fobera. Kazanie wygłosił ks. bp Waldemar Pytel, który powiedział m.in.: 

Mówi się o tym, że my Polacy, jesteśmy szczególnie przywiązani do wolności. Tymczasem w ciągu dwu ostatnich stuleci mogliśmy tylko przez krótkie okresy cieszyć się niepodległością państwową. Data 11 listopada 1918 roku ma dla nas na tym tle swoistą wymowę, gdyż oznacza wyjście Rzeczpospolitej z długiej 123 lata trwającej niewoli po trzecim rozbiorze. Był to wysiłek wszystkich obywateli bez różnicy stanu i wyznania. O ten fakt dziejowej sprawiedliwości modliły się i walczyły pokolenia. Zaledwie przez dwadzieścia lat mogliśmy później kształtować niezależny byt państwowy, kiedy zachłanność sąsiadów z Zachodu i ze Wschodu ponownie pogrążyła nas w niewolę na całe pół wieku. Dlatego mamy prawo świętować odzyskanie wolności i to świętować w kościele z modlitwą dziękczynną. Cieszę się, że możemy symbolicznie obchodzić tę uroczystość w ekumenicznym gronie na zaproszenie wałbrzyskiej Parafii Ewangelickiej. Dzisiaj dziękujemy wszechmogącemu Bogu za dar wolnej i niepodległej Ojczyzny!
W tym roku jubileuszowym mamy prawo i obowiązek spojrzeć wstecz. Przede wszystkim po to, aby spytać, co Bóg pragnął nam powiedzieć i jakie przesłanie chciał przekazać, doświadczając nasz naród utratą wolności. Czy niewola i poniżenie nie były skutkiem naszych odwiecznych przywar i schorzeń? Czy prywata, stawianie własnego dobra ponad wspólne nie zdecydowały o dramacie schyłku XVIII wieku? Czy nie miała znaczenia deklaratywność wiary, ułomność w zwiastowaniu Ewangelii, nieumiejętność przekładania jej zasad na język życia publicznego?

Odnosząc się do obecnej sytuacji Polski bp Pytel powiedział:

Obowiązkiem chrześcijan jest dzisiaj powiedzieć jasno i otwarcie, że nie można w nieskończoność odcinać kuponów od sukcesu dnia wczorajszego. Nie wolno zapominać o swoim Stwórcy, żyć na własny rachunek, jakby liczył się tylko pieniądz – bez zważania na drugiego człowieka. Musimy mieć świadomość, że każde odchodzenie od Ewangelii, każde odwracanie się od bliźniego, od istoty słabej, pokrzywdzonej, która nie może liczyć na pomoc, choćby wymiaru sprawiedliwości, administracji lub policji, ściąga na odpowiedzialnych za taki stan rzeczy sąd żywego Boga. Możemy za to drogo zapłacić w przyszłości.

Na kanwie rozważanego przez ks. bpa Pytla fragmentu listu do Galacjan w odniesieniu do apostolskiego ostrzeżenia: Chrystus wyzwolił nas, abyśmy w tej wolności żyli. Stójcie więc niezachwianie i nie poddawajcie się znowu pod jarzmo niewoli. Bo wy do wolności powołani zostaliście, bracia; tylko pod pozorem tej wolności nie pobłażajcie ciału, ale służcie jedni drugim w miłości, zauważył, że ks. dr Marcin Luter w swoim traktacie „O wolności chrześcijanina” z 1520 roku powiada: „Chrześcijanin jest wolnym panem względem wszystkiego i nikomu nie podległym. Chrześcijanin jest najbardziej uległym sługą wszystkich i każdemu podległym”…W tym stwierdzeniu leży granica naszej wolności.
Pierwsze zdanie mówi o wolności człowieka wewnętrznego, duchowego, który jest zobowiązany do dobrych uczynków, by uzyskać zbawienie. Człowiek nie tylko nie musi, ale nie jest w stanie zasłużyć swoimi czynami na zbawienie. To Bóg go ratuje poprzez ofiarę Jezusa Chrystusa. A my ten dar możemy jedynie przyjąć przez wiarę. Dzięki Chrystusowi stajemy się wewnętrznie wolnymi.

Bp Waldemar Pytel zakończył słowami: 

Obchodząc w ekumenicznym gronie 100. lecie odzyskania Niepodległości przychodzimy razem przed oblicze Boga, który z jednego pnia wywiódł wszystkie narody, jak stwierdza apostoł Paweł na Areopagu w Atenach. Przychodzimy wolni od obcej dominacji, mamy świadomość wyjścia z domu niewoli, nie poddawajmy się więc pod jarzmo innej niewoli. Bądźmy więc wolni wewnętrznie, otwierajmy swoje serca dla innych, jak dawna Rzeczpospolita w jej najświetniejszych czasach była wolną ojczyzną dla wielu narodów, jak Kościół jest powszechny i dla wszystkich otwarty.

Obdarzając naród wolnością, Bóg daje nam szansę rozwijania sprawiedliwości, krzewienia pokoju, dzielenia z innymi radości.

Dajmy też wiarę mądrości naszego wieszcza narodowego Adama Mickiewicza, który mówił, „że o tyle można poszerzyć granice i polepszyć prawa, o ile zdołamy poszerzyć i polepszyć nasze dusze”.

Pod koniec nabożeństwa słowa pozdrowienia w imieniu Diecezji Świdnickiej Kościoła Rzymskokatolickiego przekazał ks. prof. Jarosław Lipniak, a błogosławieństwa udzielił bp Waldemar Pytel.

Na zakończenie nabożeństwa zaśpiewano pieśń „Boże coś Polskę”, a Toccata del Secondo Tono i Toccata del Quinto Tono Bernardo Pasquiniego wybrzmiały jako postludium.

Po nabożeństwie jego uczestnicy spotkali się w Domu Parafialnym na poczęstunku na zaproszenie wałbrzyskiej Parafii Ewangelickiej.

Tekst: ks. Cezary Królewicz

Related Images:

26 października 2018 roku w Kościele Pokoju w Świdnicy wykonana została Kantata Reformacyjna – kompozycja Stanisława Szczycińskiego do słów Jacka Cygana. Wybitny autor tekstów piosenek i scenariuszy był osobiście narratorem podczas świdnickiego wykonania.

Kościół wypełnił się szczelnie ludźmi zachęconymi dobrze zareklamowanym wydarzeniem, które wpisuje się w obchody 500 lat Reformacji na Śląsku. Zgromadzonych powitał ks. bp Waldemar Pytel, który przybliżył historię powstania pomysłu kantaty i jej zaprezentowania w świdnickim Kościele Pokoju. Do powitania dołączyła również Beata Moskal-Słaniewska – prezydent miasta Świdnicy, która z ogromną radością mówiła o miejscu wykonania kantaty, które, jak to ujęła, jest wizytówką Świdnicy.

[Show picture list]

Partie wokalne wykonali Barbara Sobolewska-Szczycińska, Tomasz Lorek i Paweł Szczyciński. Towarzyszył im chór Zalesiańskiego Towarzystwa Śpiewaczego i Orkiestra Zespołu Szkół Muzycznych im. S.Moniuszki w Wałbrzychu pod kierownictwem muzycznym Stanisława Szczycińskiego. Na małych i dużych organach zagrali Zuzanna i Maciej Batorowie. 

Po prezentacji kantaty był jeszcze czas na rozmowy z wykonawcami, wymianę opinii i plany na przyszłość.

Tekst: ks. Cezary Królewicz

Related Images:

Jesienna sesja Synodu Diecezji Wrocławskiej odbywała się w dniach 19-21 października 2018 roku. Zgodnie z diecezjalną tradycją członkowie Synodu spotkali się w Międzyzdrojach, aby poruszać ważne dla Kościoła i diecezji tematy oraz zacieśniać więzi ciesząc się nadmorskim klimatem.

Ważnym punktem spotkania było również głoszenie i słuchanie Bożego Słowa. W piątkowy wieczór synodałowie zgromadzili się na nabożeństwie, które prowadzili wspólnie ks. Sławomir Sikora oraz diak. Izabela Sikora. 

Ekumenicznego kontekstu dodawał nabożeństwu fakt odprawiania go w rzymskokatolickim kościele św. Piotra Apostoła w Międzyzdrojach. Miejscowy proboszcz od lat udostępnia swoją świątynię właśnie na luterańskie nabożeństwo synodalne.

Tegorocznym gościem sesji Synodu Diecezji Wrocławskiej był Prezes Synodu Kościoła – ks. dr Adam Malina. W sobotę zaprezentował on wykład pt.: „Świadectwo Kościoła. Co przynieśliśmy na świat, co dajemy oraz co dać możemy i powinniśmy”. Prelekcja była przyczynkiem do dyskusji w grupach dotyczących świadectwa Kościoła w przeszłości, teraźniejszości i przyszłości.

Poza wyznaczonym tematem omawiano również zmiany uchwalone przez odbywający się tydzień wcześniej Synod Kościoła oraz dyskutowano nad aktualnymi sprawami związanymi z funkcjonowaniem diecezji.

Przekazano także zaproszenia na najbliższe wydarzenia. Wśród nich: 

26 października – wykonanie Kantaty Reformacyjnej w Kościele Pokoju w Świdnicy,

28 października – dziękczynne nabożeństwo w Wałbrzychu z okazji 100-lecia odzyskania przez Polskę niepodległości,

30 listopada – 2 grudnia – Adwentowe Spotkanie Młodzieży we Wrocławiu,

8 grudnia – Diecezjalne Spotkanie Adwentowe w Lubaniu,

14 grudnia – uroczystości z okazji 60-lecia rekonsekracji kościoła św. Krzysztofa we Wrocławiu.

Sesja zakończona została niedzielnym nabożeństwem ze spowiedzią i Komunią Świętą w kościele ewangelicko-augsburskim w Szczecinie oraz poczęstunkiem w parafii. Kazanie podczas nabożeństwa wygłosił ks. biskup Waldemar Pytel. Zwierzchnik Diecezji Wrocławskiej podziękował wszystkim za przybycie i kościelne zaangażowanie oraz zamknął sesję.

Tekst: ks. Paweł Meler

Related Images:

14. października 2018 roku w kościele ewangelickim apostołów Piotra i Pawła w Görlitz położonym nad rzeką Nysą Łużycką tuż przy granicy z Polską odbyła się uroczystość przekazania obowiązków zwierzchnika Kościoła Ewangelickiego okręgu Görlitz. Dotychczasowy zwierzchnik – generalny superintendent ks. Martin Herche przeszedł w stan spoczynku przekazując urząd swojej następczyni ks. Teresie Rinecker wybranej w marcu 2018 roku. Przekazanie urzędu wraz z krzyżem nastąpiło w czasie nabożeństwa w obecności ks. bpa Markusa Dröge z Berlina będącego zwierzchnikiem Kościoła Krajowego Berlina Brandenburgii śląskich Górnych Łużyc. Polskę reprezentował ks. bp Waldemar Pytel oraz ks. bp Ryszard Bogusz, którzy brali czynny udział w liturgii. Bp Bogusz przekazał słowa podziękowania ks. Martinowi Herche za wieloletnią współpracę z Diecezją Wrocławską

oraz był jednym z asystentów tego pożegnania, a bp Pytel złożył życzenia Bożego prowadzenia ks. Teresie Rinecker w związku z objęciem przez nią urzędu oraz był asystentem wprowadzenia jej w urzędowanie. Ks. Teresa Rinecker wygłosiła kazanie (tekst kazania w j. polskim >>>). Stronę polską reprezentowali także księża i świeccy Diecezji Wrocławskiej, którzy u uwagi na różne funkcje w kościele byli również zaproszeni na tę uroczystość. Część liturgii prowadzona była w języku górnołużyckim przez Manfreda Hermascha z Parafii Ewangelickiej Schleife/Slepo pracującego przez wiele lat w wydziale synodalnym Kościoła Berlina Brandenburgii wspierającego pracę duszpasterską wśród Łużyczan i Wendów.

W tym wydziale synodalnym Polskę reprezentuje ks. Cezary Królewicz – proboszcz Parafii Ewangelickiej w Lubaniu oraz duszpasterz ewangelików w Zgorzelcu i Görlitz. Obecni byli także goście z Czech zarówno świeccy jak i duchowni z biskupem Tomasem Tyrlikiem z Czeskiego Cieszyna. Rzymskokatolicką Diecezję Görlitz reprezentował bp Wolfgang Ipolt. Władze polityczne reprezentował Michael Kretschmer – premier landu Saksonia pochodzący z Parafii Ewangelickiej Śródmieścia Görlitz oraz Martina Münch minister nauki, badań i kultury Brandenburgii. Oprawę muzyczną nabożeństwa zapewnił Chór Puzonistów z Görlitz pod dyrekcją Steffena Peschela oraz Reinhard Seeliger – dyrektor muzyki kościelnej w Görlitz.

Tekst: ks. Cezary Królewicz

Zdjęcia: Bożena Pytel, ks. Cezary Królewicz

Video: ks. Cezary Królewicz

Related Images: