Archiwum kategorii: Informacje

Oświadczenie Konferencji Biskupów Luterańskich

Zaniepokojeni sytuacją, jaka ma miejsce w polskim społeczeństwie, podziałami, które przebiegają często poprzez rodziny, jako Konferencja Biskupów Luterańskich pragniemy wyrazić naszą duszpasterską troskę. Od wielu dni odbywają się w Polsce największe protesty od początku lat 80. ubiegłego wieku. Wtedy, strajki powszechne dotyczyły naprawy sytuacji ekonomicznej, a skończyły się walką o odzyskanie wolności. Czterdzieści lat później, na ulice wyszły przede wszystkim kobiety. Mężczyźni stoją ramię w ramię z protestującymi. Zdecydowaną większość stanowią młodzi, niezadowoleni ludzie. Kościół nie może patrzeć obojętnie na to, co dzieje się w naszym społeczeństwie. Przyszło nam żyć w czasie pandemii, w okresie szczególnego zagrożenia życia setek czy już tysięcy osób, a mimo to, tak wielu ludzi mając świadomość epidemicznego zagrożenia, gotowych jest manifestować, walczyć o swoje prawa i wolności.

Dla luteran na całym świecie istotnym elementem chrześcijańskiego świadectwa jest obecność w debacie publicznej. Teologia luterańska w oparciu o reformacyjną naukę o dwóch władzach wskazuje na wyraźny podział kompetencji Kościoła i państwa. Misją Kościoła jest głoszenie Ewangelii i kształtowanie sumień, nie zaś forsowanie określonych rozwiązań moralnych poprzez narzucanie ich za pomocą regulacji prawnych w sferze państwa. Zadaniem Kościoła jest składanie świadectwa, a nie przymuszanie, narzucanie swojej woli czy kontrolowanie.

Z biblijnej perspektywy i reformacyjnego przekazu uczymy się, że zostaliśmy obdarowani wolnością Bożych dzieci, co oznacza samodzielne podejmowanie decyzji w swoim życiu oraz ponoszenie odpowiedzialności za podjęte wybory, także te najtrudniejsze. Takie pojmowanie wolności każe dzisiaj wielu ludziom głośno wypowiadać słowo sprzeciwu, często w formie, która daleka jest od werbalnej poprawności. Kościół musi wsłuchiwać się w pytania, skargi, żale czy nawet krzyki ludzi. Przestaje wypełniać powołanie, gdy odwraca się od sfrustrowanych, poszukujących, od tych, którzy wykrzykują pod jego adresem swoją złość, a nawet deklarują swoją niewiarę.

Mamy świadomość, że powodem tak wielkiego buntu jest decyzja Trybunału Konstytucyjnego, która odchodzi od przyjętych dwadzieścia siedem lat temu rozwiązań mających na celu ochronę płodu ludzkiego, przy jednoczesnym zapewnieniu ochrony życia, zdrowia i godności kobiety będącej w ciąży oraz zapewnieniu wolności podejmowania decyzji w sytuacjach skrajnie trudnych wyborów moralnych.

Oświadczeniu Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Sprawie Ochrony Życia z roku 1991 odwołujemy się do tradycyjnego rozumienia świętości życia, wskazując zarazem, że zadaniem działania Kościoła nie jest wpływanie na ustawodawcę celem penalizacji aborcji. Ani wówczas, ani obecnie, my luteranie, nie chcemy narzucać swojej wizji światopoglądowej, ani moralnej innym obywatelom naszego państwa. Kościół zwiastując Ewangelię o usprawiedliwieniu z łaski przez wiarę propaguje opartą na świadomości wolności chrześcijańskiej etykę odpowiedzialności. Nauczanie Kościoła koncentruje się na kształtowaniu ludzkich serc i sumień oraz edukacji mającej, w tym konkretnym kontekście, na celu niedopuszczanie do sytuacji, w których na świat mają przyjść niechciane dzieci. Zadaniem Kościoła jest uczynić wszystko, aby aborcja przestała być sprawą priorytetową w dyskusji moralnej, a poprzez budowanie świadomości seksualnej i świadomego rodzicielstwa liczba zabiegów aborcyjnych została zminimalizowana. Uważamy, że kobietom, które musiały przeprowadzić zabieg aborcji ze względów medycznych, w wyniku przestępstw oraz wad letalnych należy zapewnić właściwą opiekę duszpasterską i w żadnym wypadku nie kształtować w nich poczucia winy. Jednocześnie wszechstronną opieką należy objąć rodziny, które podejmują się heroicznego wyzwania, jakim jest wychowywanie dzieci z wadami genetycznymi.

Świadomi odpowiedzialności za wspólnotę, którą tworzymy, apelujemy o wzajemny szacunek wszystkich stron sporu. Do rządzących zwracamy się z apelem o unikanie rozwiązań siłowych oraz poszukiwanie koniecznego w tej sprawie kompromisu. Do protestujących apelujemy o niekierowanie się w stronę radykalnych rozwiązań, lecz o dążenie do pokojowego dialogu. Ufamy, że dzisiejsza fala protestów w młodym pokoleniu skutkować będzie trwałym wzięciem na siebie odpowiedzialności za sprawy publiczne.

Jako Kościół zapewniamy o modlitwie, prosimy Boga o pokój i mądrość dla wszystkich, którym leży na sercu dobro Polski i wszystkich jej mieszkańców.

Przyjęto jednomyślnie w dniu 2 listopada 2020 r.

                   Konferencja Biskupów

Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP

Zmarł śp. ks. Mariusz Werner

W wieku 88 lat zmarł śp. ks. Mariusz Werner – emerytowany proboszcz parafii św. Mateusza w Łodzi oraz członek Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża. Był delegatem do Synodu Kościoła oraz konseniorem diecezji warszawskiej.

Śp. ks. Mariusz Werner zmarł 22 października 2020 w Łodzi.

Uroczystość żałobna śp. ks. Mariusza Wernera będzie miała miejsce w kościele św. Mateusza w Łodzi, we wtorek 27 października 2020.  Początek o godzinie 13.00.  Pogrzeb na cmentarzu odbędzie się w gronie najbliższej rodziny i przyjaciół. 
Transmisja z pogrzebu: https://youtu.be/oC0FCaTc-ng

Przekazujemy również prośbę rodziny aby, zamiast kwiatów i wieńców, złożyć ofiarę na diakonię parafii w Łodzi.
Nr konta: 47 1050 1461 1000 0022 6489 9416

Śp. ks. Mariusz Werner urodził się 30 stycznia 1932 w Poznaniu. Ukończył gimnazjum w Kaliszu, następnie rozpoczął studia na Wydziale Teologii Ewangelickiej Uniwersytetu Warszawskiego, zakończone w 1956 już na Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej.

Ordynowany 15 kwietnia 1956 w Kaliszu przez bp. Karola Kotulę. W latach 1956–1958 był wikariuszem diecezji warszawskiej przydzielonym do pracy w Łodzi.

W 1959 mianowany administratorem parafii w Zgierzu. Stał się równocześnie administratorem podległych jej parafii podmiejskich w Ozorkowie, Łęczycy, Łowiczu i Kutnie. Wybrany w 1964 na proboszcza zgierskiej parafii, był inicjatorem i budowniczym nowego kościoła parafialnego. 

Następnie, w 1979 roku, został wybrany na proboszcza parafii św. Mateusza w Łodzi. Swoją służbę w Łodzi pełnił do chwili przejścia na emeryturę w 1996 roku.

Był członkiem komisji ewangelizacyjno-misyjnej Diecezji Warszawskiej. W latach 1976-1988 był delegatem do Synodu Kościoła. Członek, a w latach 1979-1989 przewodniczący, łódzkiego oddziału Polskiej Rady Ekumenicznej. W latach 1981-1991 był ostatnim konseniorem (zastępca zwierzchnika) diecezji warszawskiej.

Członek Zarządu Głównego i Prezydium Rady Naczelnej Polskiego Czerwonego Krzyża. Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi.

Pozostawił żonę Elżbietę i syna Karola z rodziną.

za: www.luteranie.pl

Wznowienie nabożeństw w TVP 3

Od niedzieli 18 października ruszają ponownie nabożeństwa w Telewizji Polskiej – Program 3.

Nagrane nabożeństwa z kościołów ewangelicko-augsburskich w Polsce będą emitowane w każdą niedzielę o godz. 15.50.

Pierwsze nabożeństwo będzie retransmitowane z kościoła Świętej Trójcy w Lublinie.

Zapraszamy do uczestnictwa w nabożeństwach.

Równocześnie prosimy o modlitwę o zdrowie dla wszystkich osób odpowiedzialnych za nagrania i realizację nabożeństw zarówno dla członków ekip telewizyjnych jak i lokalnych organizatorów w parafiach.

Plan nabożeństw do końca 2020 r.

18 października – kościół Świętej Trójcy w Lublinie

25 października – 
kościół Świętej Trójcy w Mikołajkach

1 listopada – kościół Opatrzności Bożej w Zgierzu

8 listopada – kaplica w Wiśle Jaworniku

15 listopada – kościół Zbawiciela w Gliwicach

22 listopada – kościół Marii Panny w Legnicy

29 listopada – kościół Jezusowy w Cieszynie

6 grudnia – kościół Zbawiciela w Sopocie

13 grudnia – kościół Pokoju w Zabrzu

20 grudnia – kościół Świętej Trójcy w Wodzisławiu Śląskim

27 grudnia – kościół Wniebowstąpienia Pańskiego w Warszawie

Zmarł śp. ks. Emil Gajdacz

W wieku 80 lat zmarł śp. ks. Emil Gajdacz – emerytowany proboszcz pomocniczy parafii w Cieszynie, dyrektor Domu Opieki Emaus w Dziegielowie, duszpasterz Diakonatu Eben -Ezer. Chorował na COVID-19.

Śp. ks. Emil Gajdacz zmarł 13 października 2020 roku w Cieszynie. 

W piątek, 23 października 2020 roku w Kościele Jezusowym w Cieszynie odbył się pogrzeb śp. ks. Emila Gajdacza.

Śp. Ks. Emil Gajdacz urodził się 28 września 1940 r. w Goleszowie, jako najmłodsze dziecko Jana i Herminy z domu Lipowczan. Jako kilkulatek przeżył grozę wojny, a także powojenną biedę. Ukończył Technikum Mechaniczno-Kuźnicze w Ustroniu.

Następnie podjął studia na Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie. Po ich ukończeniu podjął pracę katechety w parafii, a w 1970 r. został ordynowany w rodzinnym Goleszowie na duchownego i mianowany wikariuszem parafii cieszyńskiej.

W roku 1971 ożenił się z Heleną z domu Bujok.

Jako członek konsystorskiej Komisji Wychowania Chrześcijańskiego przez wiele lat organizował w Dzięgielowie kursy katechetyczne dla wolontariuszy. Skupiał się na pracy z dziećmi, chorymi i niepełnosprawnymi. Ilustrator książek dla najmłodszych i materiałów rekolekcyjnych.

Przez cztery kadencje, w latach 1987- 2007, delegat do Synodu Kościoła. Pracował w komisjach do spraw ewangelizacji i misji oraz w komisji do spraw diakonii.

W 1983 r. został wybrany proboszczem pomocniczym Parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Cieszynie, a w 1984 r. mianowany duszpasterzem Diakonatu Żeńskiego „Eben-Ezer” w Dzięgielowie i dyrektorem działającego tam Domu Opieki „Emaus”. Od 1996 r. prowadził ten dom jako Dom Pomocy Społecznej w Dzięgielowie, gdzie podopieczni przyjmowani są bez względu na wyznanie.

W 1997 roku rozpoczął z ramienia Diakonatu organizowanie bezpłatnych, ponadwyznaniowych kursów opieki nad chorym geriatrycznym. W 2001 roku uruchomił Dom Seniora „Emaus 2”.

W 2005 roku został mianowany proboszczem-administratorem nowo powstałej Parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Dzięgielowie. Był jednym z założycieli Stowarzyszenia Miłośników Dzięgielowa.

Na emeryturę przeszedł w 2006 roku.

Za propagowanie dzieła diakonii na Ziemi Cieszyńskiej otrzymał w 2008 roku statuetkę „Miłosiernego Samarytanina”, jako nagrodę główną Diakonii Polskiej.

W 2016 roku otrzymał laur Srebrnej Cieszynianki za zaangażowanie w prace społeczne, rozwój i promocję regionu Śląska Cieszyńskiego przyznawaną przez Samorządy Ziemi Cieszyńskiej.

Prywatnie lubił malować i fotografować. Ceniony autor wystaw i publikacji.

Śp. ks. Emil Gajdacz pozostawił żonę – diakon Helenę Gajdacz.

Zmarł śp. bp Jan Szarek

W wieku 84 lat zmarł biskup senior Jan Szarek – zwierzchnik Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego, prezes Polskiej Rady Ekumenicznej, prezes Diakonii Polskiej. Zachorował na COVID-19. Śp. bp Jan Szarek zmarł 8 października w szpitalu w Cieszynie.



Bp Jan Szarek urodził się 13 lutego 1936 w Bielsku. Studiował teologię na Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej, którą ukończył w 1960. Został ordynowany na duchownego przez ks. bpa Andrzeja Wantułę 25 września 1960 w Kościele Zbawiciela w Bielsku-Białej.

Następnie został wikariuszem parafii w Nawiadach, w latach 1962–1970 pracował na parafii w Giżycku, a później w latach 1970–1975 jako wikariusz diecezjalny w Bielsku-Białej, gdzie w 1975 został wybrany na drugiego proboszcza. W 1979 powierzono mu funkcję Konseniora diecezji cieszyńskiej, a w 1980 został wybrany Seniorem Diecezji. 6 stycznia 1991 Synod Kościoła wybrał go Biskupem Kościoła. 3 maja 1991 w Warszawie został konsekrowany na biskupa Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Polsce; zastąpił na tym urzędzie ks. bpa Janusza Narzyńskiego.

W 1993 został wybrany na prezesa Polskiej Rady Ekumenicznej na pięcioletnią kadencję. W 1996 wybrano go ponownie na to stanowisko. Trzykrotnie spotykał się z przebywającym w Polsce papieżem Janem Pawłem II w Warszawie (1991), Wrocławiu (1997) i Drohiczynie (1999).

Jako przedstawiciel Kościoła w Polsce uczestniczył w Walnych Zgromadzeniach Światowej Federacji Luterańskiej oraz Światowej Rady Kościołów. Przez całe życie związany z tzw. ruchem społecznościowym w polskim luteranizmie, którego jednym z czołowych prekursorów był ks. Karol Kulisz.

W marcu 2000 Synod wybrał go na pierwszego prezesa Diakonii Kościoła. Stanowisko to pełnił do 2005, kiedy to zastąpił go bp Ryszard Bogusz.

W 2001 otrzymał tytuł doktora honoris causa Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie

Śp. bp Jan Szarek był postacią nietuzinkową z wrodzoną charyzmą i autorytetem, prawdziwym budowniczym Kościoła. Dzięki jego działalności jako Biskupa Kościoła w latach 1991-2001 udało się umocnić pozycję Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Polsce, a także jego wewnętrzne struktury.

Bp Szarek doprowadził m.in. do uchwalenia ustawy regulującej status Kościoła, powstania Centrum Misji i Ewangelizacji oraz Diakonii Kościoła. Dla śp. bp. Szarka ewangelizacja i diakonia były dwoma istotnymi fundamentami, na których powinien stać Kościół. Swoją wizję Kościoła wyraził w następujących słowach: „Zwiastowanie Ewangelii, misja, budowanie wspólnoty i diakonia tworzą jedną całość” (Referat wygłoszony z okazji 10-lecia Diakonii Polskiej, Warszawa, 3 października 2009 r.)

Również za jego kadencji katecheci wprowadzeni w urząd, stali się z mocy prawa diakonami (duchownymi). W tym czasie większość tych katechetów stanowiły kobiety, które wspierał w ich staraniach o ordynację kobiet. 

Pozostawił syna ks. Piotra Szarka i córkę Ewę z rodzinami.

Odszedł Biskup Jan Szarek – Biskup Wolności – Wspomnienie prof. Leszczyńskiego

za: www.luteranie.pl