Archiwum autora: admin

Synod Kościoła za ordynacją kobiet

Synod Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Polsce opowiedział się ZA wprowadzeniem ordynacji kobiet na księży.

Synod Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Polsce w tajnym głosowaniu opowiedział się ZA wprowadzeniem ordynacji kobiet na księży.

Za wnioskiem Synodalnej Komisji Kobiet głosowało 45 osób, 13 było przeciw, głos był wstrzymujący. Zgodnie z procedurą, uchwalenie wniosku dotyczącego zmiany Zasadniczego Prawa Wewnętrznego wymaga uzyskania większości 2/3 głosów.

Dyskusja na temat ordynacji kobiet w Kościele Ewangelicko-Augsburskim w Polsce toczyła się z przerwami od ponad 70 lat. W 1963 roku umożliwiono absolwentkom teologii wprowadzenie w urząd nauczania kościelnego, dzięki czemu katechetki nauczały, odprawiały nabożeństwa i zajmowały się pracą duszpasterską w parafiach. 

W 2008 roku Synodalna Komisja Teologii i Konfesji stwierdziła, że nie istnieją przeszkody natury teologicznej w ordynowaniu kobiet na posługę księdza.

Od 1999 r., dzięki zmianom w Pragmatyce Służbowej, kobiety w Kościele Ewangelicko-Augsburskim w Polsce mogły być duchownymi w posłudze diakona. Mogły podejmować pracę charytatywną, ewangelizacyjno-misyjną oraz pomocniczą służbę Słowa Bożego (m.in. prowadzenie nabożeństw, ślubów i pogrzebów, sprawowanie sakramentów, od 2016 r. także Sakramentu Komunii Świętej), nie miały jednak możliwości samodzielnego prowadzenia parafii.

Uchwała wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2022 roku.

za: luteranie.pl

20-lecie wpisu Kościoła Pokoju w Świdnicy na listę UNESCO

Kościół luterański w Polsce posiada jedynie dwa zabytki wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, czyli miejsca o wyjątkowej powszechnej wartości – jak określone to zostało w jednym z kryteriów wpisu. W jednym z nich, Kościele Pokoju w Świdnicy, zorganizowano uroczystości 20-lecia wpisu na listę.

– Doskonale pamiętam dzień, gdy ogłoszono wpis na listę UNESCO. Zgromadziliśmy się przed kościołem, było zimno, deszczowo, ale nas rozgrzewała atmosfera tego wydarzenia. 20 lat, jakie od niego upłynęły, to czas intensywnego przeobrażenia: było szaro, a dziś cieszymy się barwnym odnowionym wnętrzem. Kościół Pokoju to miejsce kultu religijnego, gdzie dzieją się cudowne ekumeniczne spotkania, jakich wcześniej tu nie było. Szczególnie zapamiętałam wizytę Dalajlamy. To także jedno z najważniejszych miejsc na mapie kulturalnej Europy – podkreśliła prezydent Świdnicy, Beata Moskal-Słaniewska podczas uroczystości.

10 września historycy, historycy sztuki, konserwatorzy, architekci, muzykolodzy, nauczyciele i dziennikarze spotkali się w kościele na konferencji „Drewno nie może czekać”. Był to pierwszy punkt dwudniowych obchodów.

– My, ludzie, stale na coś czekamy, ale ten obiekt czekać już nie może – przywitał gości ks. bp Waldemar Pytel. Zaznaczył, że kościół jest odnowiony niemal w połowie. Przyznał, że wcześniej znany był głównie specjalistom, a od czasu wpisu na listę stał się szeroko rozpoznawalny, zaczął przyciągać turystów z całego świata. Wpis sprawił, że parafianie i świdniczanie stali się dumni z obiektu, który długo był zaniedbany, szary, przemilczany.

– Ten proces trwa nadal: zmiana postrzegania Kościoła Pokoju, który nie jest już tylko świątynią małej parafii ewangelicko-augsburskiej, ale dziedzictwem kulturowym światowej klasy. Lista niewątpliwie przyczyniła się do lepszego poznania, a także zrozumienia i akceptacji tego miejsca – dodał biskup.

Kilkanaście osób uhonorowano tytułem „Anioła Kościoła Pokoju”, a za Ambasadora Kościoła uznano prof. Ulricha Schaffa, który w latach 90. kierował pierwszymi pracami projektowymi i konserwatorskimi na placu Pokoju i był jednym z pomysłodawców wpisu do UNESCO.

– Bardzo trudno jest dostać się na tę listę. Wpis potwierdza, że Kościół Pokoju to rzeczywiście wyjątkowe miejsce. Podziwiam jego gospodarzy za wytrwałość w przywracaniu urody i za umiejętne zarządzanie – mówiła Ewa Nekanda-Trepka, wiceprezes zarządu Ligi Polskich Miast i Miejsc UNESCO. O kryteriach wpisu na listę opowiadał Grzegorz Grajewski z Narodowego Instytutu Dziedzictwa, natomiast prof. Jacek Purchla, b. przewodniczący Komitetu Światowego Dziedzictwa UNESCO mówił o niekwestionowanym prestiżu organizacji, która skupia ponad 200 państw.

– W odróżnieniu od Międzynarodowego Funduszu Walutowego czy Banku Światowego obszarem działania UNESCO nie jest świat kapitału, lecz świat wartości. W tym niewątpliwie tkwi magia i siła marki UNESCO – uważa profesor. Przypomniał, że świdnicki wpis był pierwszą na Liście świątynią luterańską, a także pierwszym wpisem dobra kultury na podstawie nie tylko jego wartości materialnych, ale przede wszystkim duchowych.

Prof. Ulrich Schaaf, historyk architektury i konserwator zabytków sięgnął do początków kościoła, do wzorów, z jakich korzystali parafianie i budowniczowie. Podkreślił, że Kościół Pokoju w obecnym stanie jest obiektem mocno nawarstwionym, który przechodził kolejne metamorfozy. Najnowsze zmiany miały miejsce w ostatnich latach i wiążą się z renowacją prowadzoną przez Ryszarda Wójtowicza wraz z zespołem.

– To zabytek bardzo cenny i złożony pod względem konserwatorskim. Wiele już zrobiliśmy, ale nadal 60 proc. wystroju i wyposażenia niszczeje w zastraszającym tempie i pilnie są potrzebne środki na dalsze prace – uważa konserwator tłumacząc temat konferencji: „Drewno nie może czekać”.

Drugi dzień obchodów uświetnił koncert Rafała Blechacza – pianisty, laureata Międzynarodowego Konkursu Chopinowskiego, którego łatwiej usłyszeć w Japonii czy Stanach Zjednoczonych niż w Polsce. Artysta występuje w najsłynniejszych salach koncertowych, sprzedaje setki tysięcy płyt, a przed siedmioma laty krytycy przyznali mu Nagrodę Gilmore’a uważaną za „pianistycznego Nobla”. Do Kościoła Pokoju przyjechał z niedawno kupionym fortepianem Steinway&Sons oraz z Orkiestrą Filharmonii Poznańskiej pod kierunkiem Łukasza Borowicza. Wspólnie wykonali 24 Koncert fortepianowy A-dur KV 488 oraz 40 Symfonię g-moll KV 550 W.A. Mozarta.

– W niebie słucha się Bacha, ale gdy Bóg wychodzi, aniołowie zapraszają Mozarta – zagaiła Róża Światczyńska z Programu 2 Polskiego Radia, która prowadziła wieczór 11 września.

Splotły się w nim dwie rocznice, jasna i ciemna: 20-lecie wpisu UNESCO i 20 lat od zamachu na wieże WTC. Do nowojorskiego dramatu nawiązała kompozytorka Ewa Fabiańska-Jelińska, której „Adagio pamięci ofiar zamachu na World Trade Center” zamówione przez Filharmonię Poznańską miało prawykonanie w Świdnicy. Przed koncertem można było kupić książkę „11 września. Dzień, w którym zatrzymał się świat” Mitchella Zuckoffa; część zysków z każdego sprzedanego egzemplarza Wydawnictwo Poznańskie przeznacza na renowację Kościoła Pokoju.

– Wybrałem te właśnie utwory, żeby podkreślić tragiczną rocznicę. Z tego koncertu przebija jednak nadzieja, którą nam daje Mozart – opowiadał po koncercie Blechacz entuzjastycznie przyjęty przez kilkaset osób, które go oklaskiwały. Dla świdnickiej publiczności wykonał jeszcze dodatkowo „Preludium i fugę” Cesara Francka.

Warto podkreślić, że występ w świdnickim Kościele Pokoju był pierwszym koncertem Rafała Blechacza w ojczyźnie od wybuchu pandemii i jedynym w 2021 roku.

Partnerami wydarzenia byli Politechnika Wrocławska i Filharmonia Poznańska.

 

Tekst: Aneta Augustyn, ks. Paweł Meler

Zdjęcia: Dariusz Nowaczyński

Apel o wsparcie dla osób na granicy z Białorusią

Konsystorz Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Polsce z uwagą śledzi wydarzenia na granicy polsko-białoruskiej oraz ogólnospołeczną debatę na temat uchodźców z Afganistanu. Solidaryzujemy się ze słowami zwierzchnika Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Polsce bp. Jerzego Samca wypowiedzianymi 19 sierpnia 2021 r. za pośrednictwem mediów społecznościowych, który zaapelował o chrześcijańskie działania wobec bezbronnych ludzi, uciekających przed wojną. Wspieramy także wszystkich – zarówno wierzących i niewierzących – którzy nie ustają w apelach o chrześcijańskie bądź po prostu humanitarne podejście do sprawy.

Szanując i w pełni aprobując obowiązujące na terenie Rzeczypospolitej Polskiej regulacje prawne, apelujemy o podjęcie zwyczajnych i nadzwyczajnych działań, mających na celu ochronę życia ludzkiego – widzialnego, namacalnego i proszącego o pomoc. Tym samym wspieramy apel Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, innych instytucji oraz pojedynczych osób, którym nieobojętny jest los tych, którzy stracili wszystko poza skrawkami nadziei.

Szanując zasadę rozdziału Kościoła od Państwa, upominamy się o prawa człowieka, szczególnie słabszego, pozbawionego wolności i cierpiącego. Jako wspólnota chrześcijan chcemy na wszelkie możliwe i dostępne nam sposoby wspierać działania humanitarne i takie rozwiązania prawne, które będą w zgodzie z prawem polskim i międzynarodowym.

Nasza Ojczyzna – przez wieki wielokulturowa, wielonarodowa i wieloreligijna – była przystanią bezpieczeństwa dla tych, którzy uciekali przed prześladowaniami. Wyrażamy nadzieję, że wciąż tak jest. Chrześcijańskiej tożsamości naszego kraju nie można zamknąć w kościelnych kryptach, zredukować do religijnych deklaracji czy eksponować na sztandarach. Nie znamy innej Ewangelii niż tej o Bogu, który w Jezusie Chrystusie stał się miłością dla nas, a którą wyraża przypowieść Jezusa o miłosiernym Samarytaninie.

Prosimy o podjęcie pilnych działań dla dobra wspólnego.

Konsystorz Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP

Warszawa, 27 sierpnia 2021 r.

Bach Festival Świdnica 2021

W świdnickim Kościele Pokoju zakończyła się 22. edycja Festiwalu Bachowskiego, który urósł do rangi międzynarodowego spotkania z najpiękniejszą muzyką wykonywaną przez najlepszych światowej klasy artystów. Idea festiwalu powstała w 2000 roku z okazji obchodów 250 rocznicy śmierci Jana Sebastiana Bacha. Powodem powołania do istnienia imprezy była również pośrednio historia i bogate tradycje muzyczne świdnickiego Kościoła Pokoju. W 1729 roku jego kantorem-organistą został Christian Gottlob Wecker, uczeń Bacha.

Przez dwadzieścia dwie edycje festiwal nabierał rozmachu, co wspominali podczas koncertu inauguracyjnego 30 lipca 2021 roku Prezydent Świdnicy Beata Moskal-Słaniewska, Dyrektor Świdnickiego Ośrodka Kultury Anna Rudnicka, Dyrektor Artystyczny Festiwalu Jan Tomasz Adamus oraz biskup Waldemar Pytel.

Zwierzchnik Diecezji Wrocławskiej zwrócił uwagę na festiwalowy plakat inspirowany dziełem René Magritte’a. „Widnieją na nim postacie z osłoniętymi głowami. Nie widzą się, ale próbują być blisko. W obecnej sytuacji nie sposób, patrząc na tę fotografię, nie odnieść się do pandemii, która wciąż nam towarzyszy. Pandemii, która zasłoniła nam twarze, oddaliła nas od siebie i jednocześnie uświadomiła nam, jak bardzo siebie potrzebujemy. Spotęgowała potrzebę bycia bliżej, bycia razem naprawdę. Po kilkunastu miesiącach dotkliwych ograniczeń chyba wszyscy, zgodnie z festiwalowym hasłem, pragniemy przemiany. I globalnej, i tej w najbliższym otoczeniu. Wychodzimy z domów, szukamy kontaktu, spotkań prawdziwych, a nie online. Chcemy doświadczać świata nie tylko poprzez monitory, ale wszystkimi zmysłami.

Bach Festival Świdnica, największy festiwal muzyki klasycznej na Dolnym Śląsku, jest ku temu doskonałą szansą. To prawdziwa uczta dla zmysłów i czas inspirujących spotkań. Kościół Pokoju, do którego zapraszamy na większość koncertów, pozwala odbierać sztukę wielozmysłowo, wielowymiarowo. Jest jednocześnie i dziełem sztuki, i doskonałym tłem dla sztuki, którą gości. Cieszę się, że po raz kolejny jest on oprawą dla festiwalowych wydarzeń i że właśnie tutaj możemy być razem, połączeni tym, co uniwersalne i ponadczasowe – potrzebą piękna, nasycenia zmysłów dźwiękami i obrazami.”

We wnętrzu barokowej „Perły Dolnego Śląska” odbyło się dziesięć koncertów festiwalowych, spotkanie dla najmłodszych „Bach dla dzieci” oraz dwa nabożeństwa kantatowe. Te ostatnie łączą przesłanie płynące z muzyki (w tym roku były to: motet Jana Sebastiana Bacha „Komm, Jesu, Komm” oraz utwory francuskiego kompozytora Marin Marais) z bogactwem liturgii luterańskiego nabożeństwa i zwiastowaniem Słowa Bożego.

Festiwal zamknięto koncertem finałowym 8 sierpnia, podczas którego w wypełnionym po brzegi kościele wystąpił zespół l’Arpeggiata.

Tekst: ks. Paweł Meler

Zdjęcia: Filip Adamus

 

Ogólnopolski Zjazd Młodzieży Ewangelickiej w Pszczynie

OZME to coroczne spotkanie młodzieży z całej Polski. Zjazd trwa od piątkowego wieczoru przez całą sobotę aż do niedzielnego nabożeństwa. Na program – różnorodny w formie i przekazie – składają się m.in. dyskusje, praca w małych grupach, seminaria, warsztaty, gra terenowa, koncert, bal, nabożeństwo. OZME to czas świętowania. Celem Zjazdu jest integracja młodzieży i jej duchowy rozwój. Chcemy pokazać młodym, że są dla nas ważni, chcemy z nimi spędzać czas, słuchać ich, rozmawiać i razem się bawić.

Szczegółowe informacje >>>