Miesięczne archiwum: Wrzesień 2012

Kazanie Księdza Biskupa Ryszarda Bogusza w Bad Muskau 2012

Kazanie w Bad Muskau 22.09.2012 wygłosił Ksiądz Biskup Ryszard Bogusz z Wrocławia

17. Tak więc, jeśli ktoś jest w Chrystusie, nowym jest stworzeniem; stare przeminęło, oto wszystko stało się nowe.

18. A wszystko to jest z Boga, który nas pojednał z sobą przez Chrystusa i poruczył nam służbę pojednania,

19. To znaczy, że Bóg w Chrystusie świat z sobą pojednał, nie zaliczając im ich upadków, i powierzył nam słowo pojednania.

20. Dlatego w miejsce Chrystusa poselstwo sprawujemy, jak gdyby przez nas Bóg upominał; w miejsce Chrystusa prosimy: Pojednajcie się z Bogiem.

2 Kor 5, 17-20

Bracia i siostry

        Z wielką radością przybyliśmy tu do Bad Muskau, aby,  po raz kolejny spotkać się z sobą,  i aby wzmacniać więzy partnerstwa między naszymi Kościołami po obu stronach granicy. Tematem tegorocznego spotkania jest „Budowanie mostów”. Wzdłuż Odry i Nysy łużyckiej jest wiele mostów, o różnych konstrukcjach: stalowych i betonowych. Jedno jest pewne, każdy most unieść musi duży ciężar, dlatego musi być solidny o dobrych podporach. Przechodzą po nich ludzie, przejeżdżają samochody. Historia naszych narodów uzmysławia nam jednak, że przez długi czas nie można było przez nie swobodnie przechodzić, a dla niektórych były one wręcz zamknięte. Dzisiaj żyjemy w innej rzeczywistości. Jesteśmy sobie bliżsi i bardziej znani, a Kościoły nasze żyją od lat w dobrosąsiedzkim partnerstwie. Nasze Kościoły zawsze stały w pierwszym szeregu tych, którzy poszukiwali możliwości pojednania pomiędzy narodami. Tak było w przeszłości, gdy po tragedii drugiej wojny światowej, należało nawiązywać ponowne linie relacji pomiędzy zranionymi narodami, tak jest i teraz, gdy przeszliśmy od uprzedzeń i poczucia zranienia do procesu przebaczenia, przyjaźni i budowania nowych mostów, tym razem pomiędzy ludzkimi sercami. „stare przeminęło, oto wszystko stało się nowe”. Dzisiejszy tekst biblijny, mówi o nowym stworzeniu, o pojednaniu między ludźmi i pojednaniu pomiędzy Bogiem a człowiekiem. Jednym słowem tekst ten mówi o naszej przeszłości, teraźniejszości  i przyszłości. Dzisiaj wszyscy bolejemy nad tym, co miało miejsce w przeszłości, bolejemy nad każdą wojną, która toczy się na świecie, bolejemy nad losem milionów cywilnej ludności, która zawsze najbardziej odczuwa skutki wojny. Ale patrząc na przeszłość, żyjąc w teraźniejszości, całe swoje siły i wizje skupić powinniśmy na przyszłości, a w niej mieć przed oczyma Jezusa Chrystusa. Tylko On może nieomylnie wskazać nam kierunek naszej pielgrzymki i jej ostateczny cel. Dla prawdziwego chrześcijaństwa najbardziej charakterystycznym jest, że w życiu duchowym wierzącego, osoba Jezusa wysuwa się na pierwszy plan. On jest najważniejszy! Jego ofiara  zdecydowała o naszym zbawieniu. Bóg w Chrystusie świat z sobą pojednał, nie zaliczając im ich upadków, i powierzył nam słowo pojednania. Problem pojednania Polaków i Niemców po II wojnie światowej, miał i to w sposób zasadny, także wymiar teologiczny; pojednanie bowiem jest centralnym tematem chrześcijańskiego zwiastowania i egzystencji chrześcijańskiej. Nasze pokolenie otrzymało szansę pokojowego kształtowania bieżących i przyszłych stosunków polsko-niemieckich.

Kiedy dziś słyszymy słowa Apostoła: Dlatego w miejsce Chrystusa poselstwo sprawujemy, jak gdyby przez nas Bóg upominał; w miejsce Chrystusa prosimy: Pojednajcie się z Bogiem. Rozumiemy je, jako nakaz apostolski skierowany do nas współczesnych, by pojednać się z Bogiem. Tylko takie pojednanie może prowadzić do pojednania z drugim człowiekiem.  I choć niejednokrotnie przypominamy sobie chwile trudne, bolesne, chwile cierpienia i rozpaczy, to jednak Bóg zawsze dodawał nam sił, abyśmy mogli je przeżyć. Jawią się też przed nami liczne dobrodziejstwa, których doświadczyliśmy, a za które należy Bogu stale dziękować.  Bo mamy za co. Choćby za dzisiejszy dzień, który najlepiej świadczy o naszej służbie pojednania, współpracy i pokoju. Dzień, w którym wraz z apostołem możemy wyznać: „stare przeminęło, oto wszystko stało się nowe”. Nie zapominając więc o tragicznej przeszłości, musimy żyć dla przyszłości, a wtedy Bóg obdarzał nas będzie wszystkim, co potrzebne jest do życia, przede wszystkim swoim błogosławieństwem.

Bracia i siostry.

Są na świecie ludzie, którzy szerzą bardzo pesymistyczny pogląd, że era chrześcijańska już się skończyła, że skończyło się chrześcijaństwo, które należy do przeszłości.  Mówią oni, że chrześcijaństwo straciło swą atrakcyjną siłę i że liczba chrześcijan stale procentowo maleje. Są to fakty, na które nie wolno przymykać oczu i udawać, że u nas wszystko jest w porządku. Należy na nie zwrócić baczną uwagę, by obudzić z duchowej drzemki wszystkich wyznawców Chrystusa, którzy praktykują dzisiaj chrześcijaństwo bardziej kulturowo niż ideowo, bardziej społecznie niż religijnie. Zważmy, że ci, którzy głoszą pesymistyczne poglądy o zmierzchu chrześcijaństwa, łączą to smutne zjawisko z upadkiem kultury i cywilizacji, z upadkiem autorytetów, ale jednocześnie nie mogą wskazać postaci godniejszej od Jezusa Chrystusa. Czy przyszłość Jezusa jest rzeczywiście zachwiana? W świetle Biblii, która jest księgą natchnioną przez Ducha Świętego, ostateczne zwycięstwo Jezusa jest oczywiste. Do Niego wszak należy przyszłość: „Jam jest Alfa i Omega, początek i koniec” (Obj.21,6). Jego zwycięstwo będzie połączone z sądem ostatecznym. Będzie to równoznaczne z ostatecznym zwycięstwem dobra na ziemi. Chrześcijaństwo, ta najpiękniejsza z religii ludzkich przyniosła ideały nieznane innym religiom. Uczyła tolerancji i równości, nie czyniąc różnicy między rasami i narodowościami, między wolnymi i niewolnikami, uczyła dobroci czynnej, wzajemnej, nakazując szukać Boga w  bliźnim. To są wartości, których nie wolno nam utracić. A pomóc nam może w tym tylko powrót do źródeł, powrót do nauki naszego Pana Jezusa Chrystusa. To jest droga Kościoła, to jest droga chrześcijaństwa. Jak długo Kościół będzie stał na straży wartości, które niesie z sobą Ewangelia, tak długo będzie wzrastał. Jeśli te wartości zacznie tracić, zacznie też umierać.

Bracia i siostry.

Nieprzemijające znaczenie Jezusa Chrystusa polega na tym, że przynosi On światu radosną wieść, że Bóg nas miłuje miłością pełną poświęcenia. Miłość Boża objawiona w Jezusie Chrystusie jest mocą, która nas uzdalnia do braterskiego współżycia i budowania mostów przyjaźni i partnerstwa, mostów, które są symbolem pokoju między narodami. A On, Jezus Chrystus pozostaje zawsze taki sam od wieków: pełen miłości, dobroci, solidarności i miłosierdzia. Tylko On może być naszą tarczą i obroną. „Jezus Chrystus wczoraj i dziś, ten sam i na wieki”.

Ksiądz Biskup Ryszard Bogusz

Koło Pań z Ludwigsdorf w Lubaniu

Koło Pań z Ludwigsdorf w Lubaniu 18 09 2012

18 września 2012 rokuna zaproszenie ks. Cezarego Królewicza do Lubania przybyła grupa kobiet z Koła Pań z przygranicznej Parafii Ewangelickiej Ludwigsdorf. Wraz z Paniami przybył ks. Albrecht Naumann – proboszcz Parafii Ewangelickich Zodel i Ludwigsdorf, który na rozpoczęcie spotkania prowadził modlitwę w lubańskim kościele ewangelickim Marii Panny. Dalsza część spotkania miała miejsce w Domu Parafialnym. Było ono kontynuacją wieloletniej tradycji takich spotkań odbywających się zarówno po polskiej jak i niemieckiej stronie. Rozmawiano również o planach dalszego zacieśnienia współpracy pomiędzy parafiami.

Spotkanie Koła Pań z Ludwigsdorf w Lubaniu 18 09 2012

Przed Domem Parafialnym Parafii Ewangelickiej w Lubaniu 18.09.2012

Konferencja Księży w Lubaniu

Modlitwa na rozpoczęcie Konferencji Księży w Lubaniu 19 09 2012

19 września 2012 rokuw Lubaniu odbyła się diecezjalna Konferencja Księży. Rozpoczęła się ona modlitwą w kościele parafialnym Marii Panny, którą prowadził ks. Dawid Mendrok z Wrocławia. Obrady toczyły się w Domu Parafialnym. Księża zajmowali się bieżącymi sprawami Diecezji Wrocławskiej oraz Kościoła w Polsce. Konferencję prowadził Ksiądz Biskup Ryszard Bogusz – zwierzchnik Diecezji Wrocławskiej Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Polsce.

Obrady Konferencji Księży w Domu Parafialnym w Lubaniu 19 09 2012

Diecezjalne Konferencje Księży odbywają się regularnie służąc bieżącej pracy Kościoła na terenie Diecezji Wrocławskiej. W Lubaniu od czasu powołania na nowo samodzielnej Parafii Ewangelickiej była to druga konferencja.  W czasie konferencji szerzej omawiano m.in. zaplanowane na 22 09 2012 spotkanie partnerskie Kościołów ewangelickich w Bad Muskau oraz przygotowania do Synodu Diecezjalnego w Międzyzdrojach na Pomorzu.

Na wspólnych drogach w Bogatyni

6 września 2012 roku w Bogatyni po raz czwarty z inicjatywy Bractwa Ziemi Bogatyńskiej odbyło się spotkanie przedwojennych i powojennych mieszkańców dzisiejszej Bogatyni czyli dawnego Reichenau. Rozpoczęło się ono od nabożeństwa ekumenicznego w dawnym kościele ewangelickim Apostołów Piotra i Pawła, dziś służącemu kościołowi rzymskokatolickiemu. Nabożeństwo prowadzili księża rzymskokatoliccy: ks. dziekan Jan Żak i ks. Kazimierz Pracownik. Do liturgii zaproszony został również ks. Cezary Królewicz z Parafii Ewangelickiej w Lubaniu, na co dzień sprawujący opiekę duszpasterską wśród bogatyńskich ewangelików.

Od lewej: ks. Cezary Królewicz, z-ca burmistrza Bogatyni Jerzy Stachyra oraz ks. dziekan Jan Żak 6 09 2012

Wygłosił on kazanie mówiące o potrzebie naśladowania Jezusa Chrystusa – „pontifex maximus” – jako mostu łączącego ludzi różnych narodów, ras i kultur oraz łączącego człowieka z Bogiem. W części modlitewnej ks. Królewicz dziękował Bogu za dar pokoju dzięki któremu obie Parafie tj. rzymskokatolicka i ewangelicka w Bogatyni mogą dziś współistnieć w dobrym ekumenicznym sąsiedztwie. Po nabożeństwie ekumenicznym wszyscy jego uczestnicy przeszli procesjonalnie do sąsiadującej z kościołem Kaplicy Ewangelickiej. W kaplicy ks. Królewicz omówił jej niełatwą powojenną historię oraz współczesność. Poinformował o napadzie rabunkowym na Kaplicę Ewangelicką, który miał miejsce na przełomie maja i czerwca 2012 roku pozbawiając częściowo jej wyposażenia i powodując zgorszenie wiernych oraz opinii publicznej. Zaprosił też wszystkich do modlitwy o pomyślną pokojową przyszłość kończąc ją modlitwą Pańską Ojcze nasz. W Kaplicy Ewangelickiej głos zabrał też ks. dziekan Jan Żak poruszony kolejnym napadem na tę kaplicę. Spotkanie modlitewne w Kaplicy Ewangelickiej w Bogatyni zakończyło się błogosławieństwem udzielonym zgromadzonym przez ks. Cezarego Królewicza. Po nim księża oraz uczestnicy spotkania zwiedzili cmentarz ewangelicki przy kaplicy.

Spotkanie przy posiłku po nabożeństwie ekumenicznym w restauracji Jubilat 6 09 2012

Dalsza część spotkania oraz rozmowy kontynuowane były przy posiłku w restauracji Jubilat. Obecni byli również przedstawiciele władz miasta, goście z Niemiec i media. Staraniem prezesa Bractwa Ziemi Bogatyńskiej Wojciecha Kujawskiego pojawiły się nowe różne inicjatywy mające pomóc Parafii Ewangelickiej w zachowaniu kaplicy i cmentarza ewangelickiego w Bogatyni położonych przy ulicy Marii Skłodowskiej-Curie 40a. Bractwo Ziemi Bogatyńskiej zaplanowało już na rok przyszły kolejne takie spotkanie.

Chór z Guben w Zielonej Górze

Chór z Guben po koncercie przed kościołem ewangelickim w Zielonej Górze 23 09 2012

W niedzielę 23 września 2012 roku w Zielonej Górze miało miejsce szczególne wydarzenie. Gościliśmy wśród nas zespół muzyczny z chórem z Guben pod kierownictwem Hansjürgen`a Vorrath`a. Ponieważ goście byli w Zielonej Górze od rana przygotowując się do koncertu, wspólne spotkanie rozpoczęliśmy posiłkiem przygotowanym przez zielonogórskich Luteranów. Nasi wierni przynieśli co kto mógł: gołąbki, kotlety, sałatki, ciasta. Goście byli zachwyceni naszą polską gościnnością. Gdy już wszyscy byli nasyceni, po krótkiej przerwie uczestniczyliśmy w polsko – niemieckim nabożeństwie, które poprowadził z pomocą tłumacza pani Brygidy Nowośnickiej ks. Dariusz Lik.

Kościół Ewangelicki w Zielonej Górze 23 09 2012 koncert chóru z Guben

Bezpośrednio po nabożeństwie, nasi goście dali pokaz nieprzeciętnych umiejętności muzycznych zachwycając zebranych wykonanymi utworami:

Charles Gounod: Sanctus; Johann Sebastian Bach: Choräle Nun laßt uns Gott dem Herren; Johannes Weyrauch: Kyrie & Gloria aus der „Missa pauparum”;

Johann Philipp Krieger: Lehre mich tun Kleines Geistliches Konzert; Johann Crüger: Lobet den Herren alle die ihn ehren; Johannes Petzold: Ich will dem Herren singen; Andreas Krieschke: Gott ist gegenwärtig; Hansjürgen Vorrath: Vater unser; Bernhard Klein: Der Herr ist mein Hirt; Franz Schubert: Ehre & Heilig aus der Deutschen Messe; Wolfgang Amadeus Mozart: Alleluja, Ave verum, De profundis Ps. 130; Felix Mendelssohn: Wirf dein Anliegen;

Kościół Ewangelicki w Zielonej Górze 23 09 2012 koncert chóru z Guben

Bartholdy: Wer nur den lieben Gott läßt walten, Allein Gott in der Höh sei Ehr; Hansjürgen Vorrath: Die Stille legt sich auf uns nieder.

Na koniec wszyscy razem zrobiliśmy sobie pamiątkowe zdjęcie obiecując, że jeszcze się spotkamy.

ks. Dariusz Lik