Miesięczne archiwum: Styczeń 2011

Inauguracja Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan

W niedzielę 16 stycznia 2011 roku, w ewangelickim kościele Opatrzności Bożej, zainaugurowano Ekumeniczny Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan we Wrocławiu. Rozpoczynając nabożeństwo bp Ryszard Bogusz nawiązał do tegorocznego tematu: Trwali oni w nauce apostołów i we wspólnocie, w łamaniu chleba i modlitwach. – Współcześni chrześcijanie powinni mieć świadomość, że łączy ich nieprzerwana więź z pierwotną wspólnotą Jerozolimy, na którą zstąpił Duch Święty dając zalążek powstania Kościoła Chrystusowego – powiedział.

Homilię wygłosił bp Andrzej Siemieniewski z Kościoła Rzymskokatolickiego. W swoim kazaniu nawiązał do szczególnej sytuacji ekumenicznej, która ma miejsce we Wrocławiu – Mieście Spotkań. – To nie tylko Tydzień Ekumeniczny łączy chrześcijan. W całym roku dostrzegamy wiele inicjatyw, które ze wszech miar możemy uznać za ekumeniczne. Współczesny ekumenizm wymaga naszego, wspólnego zaangażowania się w spotkania i modlitwę. Zacytował również słowa papieża Jana Pawła II, które w encyklice Ut unum sint przypominały Kościołowi o słowach Modlitwy Arcykapłańskiej Jezusa – podkreślił.

W nabożeństwie, oprócz duchownych przedstawicieli wrocławskich kościołów chrześcijańskich, wzięli także udział klerycy Wyższego  Seminarium Teologicznego we Wrocławiu. Tradycyjnie w nabożeństwie uczestniczyli biskupi wrocławscy: kardynał-senior Henryk Gulbinowicz, abp Jeremiasz – zwierzchnik Diecezji Wrocławsko-Szczecińskiej Kościoła Prawosławnego i jednocześnie prezes Polskiej Rady Ekumenicznej,  bp Włodzimierz Juszczak – zwierzchnik Diecezji Wrocławsko-Gdańskiej Kościoła Grecko-katolickiego, bp Andrzej Siemieniewski – sufragan wrocławski.

x.RB, zdjęcie: Damian Bogusz

Zmarł ś.p. prof. Jan Pellar

Z głębokim żalem zawiadamiamy, że w dniu 24 stycznia 2011 r. zmarł śp. prof. dr hab. Jan Pellar – wybitny pediatra, kardiolog, członek Synodu Kościoła i Diecezji Wrocławskiej Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP, członek wrocławskiej parafii ewangelickiej. Pożegnanie Zmarłego odbędzie się w piątek 28 stycznia br. o godz. 13.00 w ewangelickim kościele Opatrzności Bożej we Wrocławiu, przy ul. Kazimierza Wielkiego 29. Pogrzeb odbędzie się w sobotę 29 stycznia br. o godz. 12.00 na cmentarzu ewangelickim w Wiśle.
Profesor Jan Pellar jest autorem i współautorem 200 publikacji naukowych z dziedziny pediatrii i kardiologii dziecięcej. Laureatem 3 indywidualnych nagród ministerialnych za wybitne osiągnięcia w pracy naukowej, dydaktycznej i na rzecz ochrony zdrowia w Polskim Towarzystwie Pediatrycznym. Przewodniczący Oddziału Dolnośląskiego, wiceprezes i prezes Zarządu Głównego, Członek Towarzystw: Kardiologicznego, Hematologicznego, International Pediatric Assoccition, Deutsche Gesellschaft für Kinderzahnheilkunde. Organizowł m.in. przychodnię dziecięcą w Kudowie Zdroju i kardiologiczną we Wrocławiu, Klinikę Kardiologiczną i wydział pielęgniarstwa w AM Wrocław. Jest współzałożycielem Finland Alumni Association, Towarzystwa Naukowego „Societas Humboldtiana Polonorum”, Fundacji na Rzecz Dzieci Niepełnosprawnych „PROMYK SŁOŃCA”, Podyplomowej Szkoły Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego. Przez trzy kadencje był członkiem Synodu Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP, a od 1992 roku delegatem na Synod Diecezji Wrocławskiej. Profesor Pellar jest m.in. laureatem prestiżowej nagrody Oskar Pediatrii oraz Nagrody im. ks. Leopolda Otto. Trudno wymienić wszystkie dokonania prof. Pellara. My, wrocławscy ewangelicy znamy profesora z „kościelnej ławy”. Niezwykła pokora, skromność i życzliwość do ludzi sprawiają, że jego dokonania, szczególnie na rzecz dzieci, którym poświęcił całe zawodowe życie, wzbudzają jeszcze większy podziw i wdzięczność.  

za stroną internetową Parafii Opatrzności Bożej w Wrocławiu 

Informacja dodatkowa: Szczegółowy życiorys prof. Jana Pelllara można znaleźć na stronie internetowej Fundacji Promyk Słońca.

10 lat Sanktuarium Ekumenicznego w Bukówku

W niedzielę 19 grudnia 2010 roku, w 10 rocznicę otwarcia i rekonsekracji kościoła poewangelickiego w Bukówku k. Środy Śląskiej, odbyło się uroczyste nabożeństwo ekumeniczne, w którym wzięli udział wierni i duchowni kościołów: rzymskokatolickiego, ewangelicko-augsburskiego oraz prawosławnego. Przed dziesięciu laty z inicjatywy mieszkańców Bukówka oraz byłego proboszcza ks. Józefa Melera został odbudowany dawny kościół ewangelicki Świętej Trójcy. Pierwotnie miał pełnić rolę domu przedpogrzebowego, jednak lokalna społeczność postanowiła powołać w tym miejscu „Ekumeniczne Sanktuarium”, a jego ponownego poświęcenia dokonali wtedy: bp Edward Janiak z kościoła rzymskokatolickiego, bp Jan Szarek oraz bp Ryszard Bogusz z kościoła ewangelickiego, abp Jeremiasz z kościoła prawosławnego i bp Wiesław Skołucki z kościoła polsko-katolickiego.

Jubileuszowemu nabożeństwu przewodniczył kardynał Henryk Gulbinowicz. Kościół ewangelicki reprezentowali: bp Ryszard Bogusz, ks. Axel Luther, ks. Marcin Orawski oraz ks. Tomasz Stawiak. Byli obecni także przedstawiciele kościoła prawosławnego: ks. Michał Szlaga oraz ks. Bogdan Repeła

Historię miejscowości i dzieje ekumenicznej świątyni przedstawiła zgromadzonym Marianna Galas -kronikarka i autorka publikacji „BUKÓWEK-moja mała ojczyzna”. Rolą gospodarza Centrum Ekumenicznego w Bukówku pełnił ks. Janusz Głąba – proboszcz rzymskokatolickiej parafii i p.w. św. Wawrzyńca we Wrocisławicach.

Kościół ewangelicki w Bukówku został wzniesiony w drugiej połowie XIX wieku przez ówczesnych mieszkańców – ewangelików. Do 1870 r. niedaleko od niej istniał cmentarz, który był wspólnym miejscem pochówku katolików i ewangelików. Ten fakt upamiętnia okolicznościowa tablica na murze kościoła i pomniki jeszcze z I wojny 1914 r.

Kościół ten tętnił atmosferą religijnego życia aż do końca drugiej wojny światowej. Po raz ostatni modlili się w nim ewangelicy 4 czerwca 1946 r. Po tej dacie następuje etap opuszczenia swoich siedzib przez ludność niemiecką, a w jej miejsce rozpoczyna się czas powolnego zasiedlania wsi przez ludność polską. Pierwsi osadnicy rekrutowali się spośród Polaków wywiezionych na przymusowe roboty do Niemiec i do obozów koncentracyjnych. Takich rodzin było 12.

Kolejną grupą byli wysiedleni mieszkańcy Dobropola (powiat Buczacz). Od sierpnia do listopada 1945 r. osiedliły się 24 rodziny. Dobropolanie przywieźli ze sobą szaty liturgiczne, chorągwie kościelne, stacje drogi krzyżowej i inne bezcenne pamiątki rodzinne.

Nieco później wieś zasiedlili przesiedleńcy z województw Polski Centralnej, a w 1947 r. osiedlono 4 rodziny Łemków. Mieszkańcy bardzo szybko się zintegrowali w nowej rzeczywistości. Polska – katolicka ludność objęła swoją troską katolicki kościół, który znajdował się na skraju wsi, natomiast znajdujący się pośrodku wsi ewangelicki został zamknięty. Brak gospodarza powodował, że ulegał on systematycznej dewastacji. Władze administracyjne podjęły nawet zamysł rozebrania świątyni lub przystosowania jej wnętrza na halę sportową.

Dzięki inicjatywie obecnych mieszkańców Bukówka, dawny kościół ewangelickim znów może służyć wiernym, tym razem, jako „Ekumeniczne Sanktuarium”, jak nazwali go miejscowi.

ks. Marcin Orawski

Materiał video z tego wydarzenia