Archiwum kategorii:

10-lecie kaplicy ewangelickiej w Głogowie

Parafia Ewangelicko-Augsburska w Legnicy zaprasza na dziękczynne nabożeństwo z okazji jubileuszu 10-lecia kaplicy ewangelickiej w Głogowie 27.09.2026 roku  o godz. 13:00. Przed dziesięcioma laty 18.09.20216 roku w obecności Biskupa Kościoła, duchowieństwa ewangelickiego i licznie przybyłych gości poświęcona została kaplica ewangelicka w Głogowie, aby mogła służyć miejscowym ewangelikom do regularnych nabożeństw, lekcji religii, działalności diakonijnej oraz duszpasterstwa prowadzonego przez duchownego z Parafii w Legnicy.

Related Images:

Jubileusz 80-lecia pierwszego polskiego nabożeństwa ewangelickiego w Wałbrzychu

We wtorek 23 czerwca 2026 roku w Kościele Zbawiciela w Wałbrzychu świętowaliśmy jubileusz 80-lecia pierwszego luterańskiego nabożeństwa w języku polskim w Wałbrzychu, które odbyło się dokładnie 23 czerwca 1946 roku i dało początek polskiej parafii ewangelickiej w Wałbrzychu.

W jubileuszowym nabożeństwie wzięło udział blisko 100 osób – parafian, gości, przedstawicieli władz, duchownych oraz potomków tych, którzy osiemdziesiąt lat temu tworzyli pierwszą polską wspólnotę ewangelicką w powojennym Wałbrzychu. Była to uroczystość pełna wdzięczności, wzruszenia i pamięci.

Kazanie podczas nabożeństwa wygłosił bp Jerzy Samiec, Zwierzchnik Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Polsce. W swoim słowie zwrócił uwagę na to, jak trudny był czas narodzin polskiej parafii na Dolnym Śląsku. Przypomniał, że pierwszym powojennym latom towarzyszyły napięcia, niepewność jutra, lęk i konieczność odnalezienia się w nowej rzeczywistości.

W tym kontekście podkreślił szczególne znaczenie dążenia do pokoju – pokoju budowanego pomiędzy ludźmi, narodami i wspólnotami, ale także pokoju, który rodzi się z wiary i zaufania Bogu.

Ważnym momentem uroczystości było również poświęcenie tablicy pamiątkowej, upamiętniającej pierwsze polskie nabożeństwo ewangelickie w Wałbrzychu oraz ludzi, którzy po II wojnie światowej tworzyli tutaj polską parafię ewangelicką. Tablica stała się widzialnym znakiem pamięci o pionierach naszej wspólnoty i wyrazem wdzięczności wobec tych, którzy w trudnych powojennych warunkach budowali życie parafialne od podstaw.

Szczególnym momentem jubileuszu była obecność członków rodzin tych, którzy tworzyli początki polskiej parafii ewangelickiej w Wałbrzychu. Gościliśmy potomków księdza Karola Jadwiszczoka, który odprawił pierwsze polskie nabożeństwo ewangelickie w naszym mieście, członków rodzin pierwszej Rady Parafialnej, a także bliskich tych, którzy uczestniczyli w nabożeństwie 23 czerwca 1946 roku.

Podczas jubileuszu wyrażaliśmy wdzięczność za tych, którzy po wojnie, wśród wielu trudności i niepewności, budowali życie parafialne od podstaw – za duchownych, świeckich, pierwszą Radę Parafialną, rodziny przybyłe do Wałbrzycha z różnych stron Polski, a także za wszystkich, którzy troszczyli się o to, aby Kościół Zbawiciela pozostał miejscem modlitwy, wiary i polskiego życia ewangelickiego.

To była uroczystość wdzięczności za naszą parafię, za nasz Kościół Zbawiciela i za ludzi, którzy przez osiemdziesiąt lat tworzyli tę wspólnotę. Dziękujemy wszystkim, którzy byli z nami tego dnia, wspólnie modlili się, wspominali, świętowali ten piękny jubileusz i uczestniczyli w poświęceniu tablicy upamiętniającej początki polskiej parafii ewangelickiej w Wałbrzychu.

 

Related Images:

Urodziny księcia Petera von Hochberg-Pless

Klucz dla księcia

– Jestem bardzo wzruszony nabożeństwem w Kościele Pokoju. To niezwykle ważne i symboliczne miejsce dla całego rodu Hochbergów. Dlatego cieszę się, że podczas nabożeństwa podkreślone zostały zasługi i wkład naszej familii w budowę tego duchowego skarbu Śląska – mówił książę Peter von Hochberg-Pless, który obchodził swoje 70. urodziny na Dolnym Śląsku. Trzydniowe uroczystości rozpoczęły się 8 maja 2026 roku bankietem powitalnym w Zamku Książ. Kolejnego dnia przedstawiciele rodu Hochbergów oraz innych rodów arystokratycznych Europy fetowali tam jubileusz podczas balu. Książ należał do Hochbergów w latach 1509-1944. 

W niedzielę natomiast, 10 maja, ponad sto osób uczestniczyło w dziękczynnym nabożeństwie w Kościele Pokoju w Świdnicy, z którym rodzina Hochbergów jest związana od XVII wieku.

– To spotkanie stało się symboliczną klamrą: od chwili, gdy Hans Heinrich II, hrabia na Książu, podarował na budowę naszej świątyni dwa tysiące dębów, aż po współczesność. Przodek dzisiejszego jubilata wpisał się do historii Kościoła Pokoju, tak jak książę wpisał się dziś do naszej kroniki. To piękny znak ciągłości, pamięci i wdzięczności, ale także przypomnienie, że historia tego miejsca nigdy nie była zamkniętym rozdziałem. Ona wciąż dopisuje kolejne karty przez nabożeństwa, spotkania, modlitwy, muzykę i obecność ludzi, którzy chcą budować mosty ponad granicami czasu, narodów i rodzinnych historii – mówił proboszcz Paweł Meler.

Książę Peter, 7. książę von Pless, przedstawiciel linii z Roztoki jest głową rodu Hochberg-Pless. Zastąpił zmarłego w 2022 roku kuzyna, księcia Bolka Hochberg von Pless, wnuka księżnej Daisy. Jubilatowi towarzyszyła żona Anne hrabina von Hochberg, księżna von Pless oraz synowie Bolko i Albrecht z żoną Stephanie. Nabożeństwo w języku niemieckim prowadzili bp Waldemar Pytel, ks. Paweł Meler i ks. Andrzej Fober.

– Dzisiejszy Jubilat nosi nazwisko, które od stuleci wpisane jest w dzieje Śląska, w dzieje ziemi pszczyńskiej, w dzieje Książa, w dzieje tej świdnickiej świątyni. Wasz ród pozostawił ślady nie tylko w architekturze i historii, ale także w życiu duchowym. (…) Po roku 1989, kiedy historia Europy na nowo zaczęła pisać swoje rozdziały, wracałeś do Książa, do Pszczyny. Nie jako obserwator z zewnątrz, ale jako ktoś, kto czuje odpowiedzialność. Razem z małżonką i synami budowaliście mosty pamięci i przyszłości. To szczególnie ważne w kontekście relacji polsko-niemieckich. W świecie, który często pamięta rany, ale zapomina o pojednaniu, Twoje zaangażowanie w budowanie dobrych relacji między narodami jest cennym świadectwem. Pokazujesz, że historia, nawet trudna, nie musi dzielić. Może stać się fundamentem dialogu – mówił biskup Pytel.

Książę wpisał się do księgi pamiątkowej i ze wzruszeniem przyjął od parafii prezent urodzinowy – replikę klucza do loży Hochbergów.

Tekst: Aneta Augustyn

Related Images:

XXXIII Tydzień Ewangelizacyjny dla Rodzin w Karpaczu

Komisja ewangelizacyjno-misyjna Diecezji Wrocławskiej zaprasza na XXXIII Tydzień Ewangelizacyjny w Karpaczu. Odbywać się on będzie w terminie 16 – 23. sierpnia 2026 roku pod hasłem „Nowym uczynione”. Można przyjechać również na krótszy czas od 20 do 23 sierpnia. Można w nim wziąć udział całą rodziną lub indywidualnie. Tydzień to czas budowania relacji poprzez rozmowy, wspólne posiłki, śpiew i rozważanie Słowa Bożego. Część zajęć odbywa się w trzech grupach: dzieci, młodzież, dorośli. Przy okazji organizowane są wycieczki górskie, zwiedzamy ciekawe okolice w czasie wycieczek autokarowych, a wieczory spędzamy w urokliwym i tworzącym niepowtarzalną atmosferę Kościele Wang. Wszystkie szczegóły dotyczące Tygodnia oraz formularz zgłoszeniowy znajdziecie na stronie internetowej parafii Wang.
ks. Sławomir Sikora – duszpasterz ewangelizacyjno-misyjny Diecezji Wrocławskiej

Related Images:

Nowe polsko-szwedzkie partnerstwo parafii ewangelickich

Podczas uroczystego nabożeństwa 19. kwietnia 2026 roku w Kościele Pokoju parafie ewangelicko-augsburskie ze Świdnicy i z Gästrikekustens w Szwecji podpisały umowę partnerską.

To dla nas nadzieja na dalsze rozwijanie kontaktów, na wzajemne poznawanie się i wspieranie – mówi ks. Paweł Meler, który podpisał dokument wspólnie z Teodorem Drozdowiczem, kuratorem Rady Parafialnej oraz z ks. Karin Larsdotter – proboszczem pastoratu Gästrikekustens (diecezja Uppsala).

Ten dokument jest czymś znacznie więcej niż tylko papierem. Wyraża on naszą wolę, by trwać razem, choć nasze zewnętrzne uwarunkowania są różne. Kościół Szwecji jest Kościołem większościowym w kraju, gdzie tylko niewielka mniejszość wiernie uczestniczy w nabożeństwach. Tutaj istnieje Kościół mniejszościowy, ale pełen zaangażowania, nie tylko wobec tej wspaniałej świątyni, Kościoła Pokoju. My mamy daleko do naszych krajów sąsiednich, tutaj można dotrzeć pociągiem do kilku państw w ciągu jednego dnia. Szwecja żyje w pokoju od ponad 200 lat, tutaj każda rodzina ma własną opowieść wojenną. Tak, różnimy się, ale nie dlatego tu jesteśmy. Jesteśmy tutaj dlatego, że łączy nas wiara w naszego Pana Jezusa Chrystusa i że ta wiara, i tylko ta wiara, może nas usprawiedliwić. Sola fide. Jesteśmy tutaj, ponieważ jesteśmy siostrami i braćmi w jednym Kościele ewangelickim. Jesteśmy tutaj, ponieważ chcemy dzielić się doświadczeniami tego, co znaczy być Kościołem luterańskim w Europie dzisiaj mówiła podczas niedzielnego nabożeństwa Karin Larsdotter, która przyjechała wspólnie z księdzem Eriką Ersholt.

Pierwszy kontakt między obiema parafiami zastał nawiązany jesienią 2024 roku, ks. Paweł Meler i Teodor Drozdowicz byli wówczas na zapoznawczej wizycie w Szwecji. – Przyjęto nas bardzo serdecznie. Cieszę się, że po półtora roku mogliśmy sfinalizować umowę na lata 2026-2030 – mówi proboszcz Meler.

Przewiduje ona m.in. wzajemne dzielenie się wyzwaniami, które stoją przed parafiami, organizowanie wymiany młodzieżowej, naprzemienne odwiedzanie co dwa lata i modlitwę za siebie nawzajem podczas niedzielnych nabożeństw.

Umowa jest kontynuacją kontaktów ze Szwecją, które trwają od wieków.

To Szwedzi negocjowali z Habsburgami pokój westfalski w 1648 roku, przyczyniając się do powstania trzech Kościołów Pokoju. Również dzięki królowi Szwecji Karolowi XII ugoda z Altranstädt zawarta w 1707 roku zapewniła śląskim protestantom nie tylko zwrot ponad setki kościołów oraz wybudowanie sześciu tzw. kościołów łaski. Umożliwiła także rozbudowę Kościołów Pokoju, które mogły zostać wyposażone w dzwony i wieże, wcześniej zabronione. W zespole świdnickiego Kościoła Pokoju pojawiła się wówczas wolnostojąca dzwonnica, szkoła ewangelicka oraz sygnaturki na kościele, szkole i na plebanii. Małe organy ołtarzowe z 1695 r. podarował Szwed, Sigismund Ebersbach, a drewniany ołtarz z 1752 r. został ufundowany przez jego rodaka Petera Pauliandera, który był starszym świdnickiego cechu garncarzy. O kontaktach śląskich luteran ze Szwedami przypomina „Podróż szwedzka” – zapis rocznej podróży Christiana Czepki, który w 1645 r. wyruszył do Sztokholmu kwestując w sprawie budowy świątyni na europejskich dworach. Dziennik świdniczanina zainspirował do stworzenia spektaklu „Mądry tak nie podróżuje” granego przez artystów Starego Teatru w Krakowie oraz Piwnicy pod Baranami.

Współczesne związki ze Szwecją to przede wszystkim wizyta króla Karola XVI Gustawa i królowej Sylwii w 2011 roku wraz z biskupem Ragnarem Perseniusem, zwierzchnikiem diecezji Uppsala (upamiętnia ją tablica na Kościele Pokoju). Gościliśmy także premiera Görana Perssona oraz ambasadorów: Stefana Noreéna, Matsa Staffansona, Daga Harteliusa, Staffana Herrströma, Ingę Eriksson Fogh, Stefana Gullgrena, Andreasa von Beckerath. W 2018 roku wystąpił u nas chór kameralny parafii ewangelickiej św. Marii Magdaleny w Sztokholmie.  Do świdnicko-szwedzkich wątków nawiązuje także wydana przez nas książka „Pierniki dla króla” Mariusza Urbanka. Znakomity pisarz sięgnął do legendy o świdniczanach, którzy w 1707 roku postanowili podziękować szwedzkiemu królowi Karolowi X Gustawowi za pomoc w wyjednaniu na Habsburgach zgody na budowę Kościoła Pokoju.

Nasza parafia podpisywała już umowy z parafiami luterańskimi w Gnarp (na okres 2011-2015) i w Harmånger (lata 2015-2018).

Tekst: Aneta Augustyn

Related Images: