Archiwum kategorii:

Diecezjalny Zjazd Chórów w Jeleniej Górze – Cieplicach

OLYMPUS DIGITAL CAMERAW niedzielę Jubilate 26.04.2015 roku, po nazbyt obfi­tym w smutne wyda­rze­nia tygo­dniu, odbył się w Cie­pli­cach Die­ce­zjalny Zjazd Chó­rów. Nie­dzielę Jubi­late obcho­dzono w tam­tej­szym kościele szcze­gól­nie uro­czy­ście, było to bowiem nabo­żeń­stwo dzięk­czynne z oka­zji zakoń­cze­nia prac reno­wa­cyj­nych osiem­na­sto­wiecz­nego zespołu budyn­ków Para­fii Ewangelicko-Augsburskiej w Jele­niej Górze — Cie­pli­cach. OLYMPUS DIGITAL CAMERAO jego ran­dze świad­czy obec­ność i udział w nabo­żeń­stwie czte­rech duchow­nych: ks. bp. Wal­de­mara Pytla, wice­pre­zesa Rady Syno­dal­nej — ks. Edwina Pecha z Kar­pa­cza, pro­bosz­cza cie­plic­kiej para­fii — ks. Seba­stiana Kozieła i pro­bosz­cza para­fii wro­cław­skiej — ks. Mar­cina Oraw­skiego. W ramach reno­wa­cji wymie­niono okna, dach i odświe­żono ele­wa­cje oraz zadbano o teren, na któ­rym znaj­duje się kościół. Zakro­jone na sze­roką skalę prace finan­so­wało wielu pry­wat­nych i pań­stwo­wych dona­to­rów, któ­rych nie zabra­kło na nie­dziel­nym spo­tka­niu. Zapewne ranga tego wyda­rze­nia, naj­istot­niej­sza dla para­fian, nieco zdo­mi­no­wała całość i Die­ce­zjalny Zjazd Chó­rów stał się pięk­nym dodat­kiem do dzięk­czyn­nego nabo­żeń­stwa. Być może doszło do połą­cze­nia obu uro­czy­sto­ści, ponie­waż zjazdy chó­rów zwy­kle odby­wają się w nie­dzielę Can­tate, która wypada dokład­nie tydzień po Jubi­late, trudno więc by było wszyst­kich zgro­ma­dzić po raz drugi. W tym roku przy­je­chały trzy chóry – Eku­me­niczny Chór z Kar­pa­cza, Capella Ecu­me­nica i Kame­ralny Chór Żeński z Wrocławia.

Nabo­żeń­stwo i zara­zem prze­gląd otwo­rzyła Capella Ecu­me­nica pod dyr. Adama Raj­czyby. OLYMPUS DIGITAL CAMERAW mocno okro­jo­nym skła­dzie, co nie uła­twiało śpie­wa­nia chó­rzy­stom, zapre­zen­to­wała dwa cho­rały – Jana Seba­stiana Bacha i Hein­ri­cha Poosa, gospel „Jest ciche miej­sce”, a także „Ubi Cari­tas” w opra­co­wa­niu Maurice’a Duru­flégo. Szcze­gól­nie ta ostat­nia pieśń była piękna. Śpie­wa­kom udało się wydo­być całe piękno gre­go­riań­skiego hymnu, począt­kowo śpie­wa­nego pod­czas umy­wa­nia nóg w Wielki Czwartek.

Z przy­jem­no­ścią wysłu­cha­li­śmy też chóru z Kar­pa­cza pod dyrek­cją Ber­narda Stan­kie­wi­cza. Widać dobrą rękę dyry­genta, bo zarówno pod wzglę­dem muzycz­nym, emi­syj­nym, jak i dyk­cyj­nym zespół był bar­dzo dobrze przy­go­to­wany. Dyna­mika i pre­cy­zja wyko­na­nia spra­wiły, że nawet dość trudne, mimo pozo­rów łatwo­ści, utwory „Amen” i „Alle­luja” zabrzmiały we wnę­trzu cie­plic­kiego kościoła dobrze i ciekawie.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAPrze­gląd zamknął występ Kame­ral­nego Chóru Żeńskiego pod dyr. Dawida Ślusar­czyka. Wro­cław­ski kan­tor znaj­duje dla chó­rzy­stek cie­kawe a nie­zbyt trudne pie­śni, które tym typo­wym ama­tor­kom nie spra­wiają trud­no­ści, a przy tym pocho­dzą z nieco zapo­mnia­nej lite­ra­tury muzycz­nej, np. śpiew­nika Seklucjana.

Ten dzień obfi­to­wał w wyda­rze­nia, bo poza świę­to­wa­niem zakoń­cze­nia prac reno­wa­cyj­nych i wystę­pem chó­rów, byli­śmy też świad­kami bło­go­sła­wień­stwa udzie­lo­nego przez pro­bosz­cza ks. Seba­stiana Kozieła dziecku i jego rodzi­com w pierw­szą rocz­nicę chrztu św., a pod­czas obiadu goście z Nie­miec pamięci ostat­niego nie­miec­kiego pro­bosz­cza w Cie­pli­cach — Wer­nera Schmau­cha — poświę­cili krótki wykład. Warto wie­dzieć, że Wer­ner Schmauch był czyn­nym człon­kiem Kościoła Wyzna­ją­cego i aż do wyjazdu z obec­nie pol­skich Cie­plic orga­ni­zo­wał tu życie reli­gijne. Do wyda­le­nia w roku 1947 był dzie­ka­nem na Dolny Śląsk, a póź­niej prze­wod­ni­czą­cym kościo­łów wrocławskich.

Obiad, o któ­rym wspo­mniano, został przy­go­to­wany przez gospo­da­rzy w odre­stau­ro­wa­nej sali restau­ra­cyj­nej pawi­lonu „Edward” — histo­rycz­nej budowli, daw­nym Kur­hau­sie powsta­łym w pierw­szej poło­wie XIX wieku, prze­bu­do­wa­nym w póź­niej­szych latach w stylu kla­sy­cy­stycz­nym z cechami pal­la­diań­skimi (tj. cha­rak­te­ry­stycz­nymi dla pro­jek­tów archi­tekta Andrea Pal­la­diego – repre­zen­ta­cyj­no­ścią i funk­cjo­nal­no­ścią). Do dziś z pier­wot­nego wystroju pozo­stały malo­wi­dła na sufi­cie, przed­sta­wia­jące instru­menty muzyczne, sceny mito­lo­giczne, a szcze­gól­nie przed­sta­wie­nia, na któ­rych glo­ry­fi­kuje się Johanna Antona Schaf­fgot­scha. Dziś pla­fon jest odre­stau­ro­wy­wany, cały sufit pokryto cienką bibułą japoń­ską, uży­waną pod­czas renowacji.

Odno­wiony Park Zdro­jowy przy­po­mina o daw­nej świet­no­ści Bad Warm­brunn, tam więc skie­ro­wa­li­śmy swe kroki po poże­gna­niu z gościn­nymi gospo­da­rzami. Krótka prze­chadzka aleją główną pozwo­liła podzi­wiać fon­tanny, kwiet­niki i widoczne w dale­kiej per­spek­ty­wie Kar­ko­no­sze.

(joka)

Related Images:

Zmarł dr Maciej Lis

W nie­dzielę, 19 kwiet­nia br. w godzi­nach dopo­łu­dnio­wych zmarł po dłu­giej cho­ro­bie śp. Maciej Lis. Uro­czy­stość poże­gnalna odbyła się w pią­tek, 24 kwiet­nia w ewan­ge­lic­kim kościele Opatrz­no­ści Bożej we Wro­cła­wiu i na Cmen­ta­rzu Grabiszyńskim. Lis-Maciej-cz-b

Pod­czas nabo­żeń­stwa żałob­nego zmar­łego żegnała rodzina, bli­scy, przy­ja­ciele i współ­pra­cow­nicy z Kościoła Ewangelicko-Ausgburskiego oraz innych insty­tu­cji, w któ­rych pra­co­wał zmarły. Oprawę muzyczną sta­no­wiły m.in. utwory wokalne w wyko­na­niu chó­rów Capella Ecu­me­nica i Can­to­res Mino­res Wra­ti­sla­vien­ses, w któ­rym śpie­wał dr Lis. Kaza­nie pod­czas uro­czy­sto­ści w kościele wygło­sił biskup senior Die­ce­zji Wro­cław­skiej ks. Ryszard Bogusz, który przy­po­mniał, że zmarły był zwią­zany z wro­cław­ską para­fią ewan­ge­licką od uro­dze­nia, tutaj został ochrzczony, brał ślub, chrzcił dzieci i anga­żo­wał się w życie para­fialne. Para­fia była jego dru­gim domem. W szcze­gólny spo­sób poże­gnał zmar­łego Biskup Kościoła ks. Jerzy Samiec. Przy­po­mniał, że dr Lis w Syno­dzie Kościoła był tym, który słu­żył radą wszyst­kim i w mądry spo­sób pro­po­no­wał zmiany. Biskup Samiec pod­kre­ślił, że dla ludzi wie­rzą­cych smu­tek zwią­zany ze stratą osoby uko­cha­nej i zna­czą­cej nie powi­nien prze­sła­niać per­spek­tywy wiary, w któ­rej obecna jest nadzieja zmar­twych­wsta­nia i ponow­nego spotkania. Pre­zes Synodu Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego, ks. dr Grze­gorz Giemza zauwa­żył, że śp. dr Maciej Lis był czło­wie­kiem, który we wszyst­kich środo­wi­skach, w któ­rych dzia­łał, był postrze­gany podob­nie, a jego podej­ście do ludzi było nie­za­leżne od grupy w jakiej prze­by­wał. Zawsze otwarty, gotowy do roz­wią­zy­wa­nia pro­ble­mów, kre­atywny, uzdol­niony muzycz­nie i chętny do dzie­le­nia się tą pasją z innymi. Wiele osób wspo­mi­nało śp. dr. Macieja Lisa pod­czas nabo­żeń­stwa. Prof. Irena Lipo­wicz, Rzecz­nik Praw Oby­wa­tel­skich, przy­po­mniała motto życiowe dr. Lisa „Zmie­niać rze­czy­wi­stość, pomna­żać dobro”. Pod­kre­śliła, że z wielu aktyw­no­ści, w któ­rych uczest­ni­czył, mógł wybrać jedną i w każ­dej odniósłby suk­ces zawo­dowy i finan­sowy. On jed­nak chciał słu­żyć ina­czej, chciał zre­ali­zo­wać zło­żone powo­ła­nie, by poma­gać i zmie­niać rze­czy­wi­stość. Zapro­po­no­wała, by ele­men­tem kon­ty­nu­acji jego dzieła była nagroda im. dr. Macieja Lisa dla osób, które dzia­łają na rzecz osób nie­peł­no­spraw­nych. Z jej wypo­wie­dzią kore­spon­do­wały kon­do­len­cje posła na Sejm Sła­wo­mira Pie­choty i Rzecz­nika mia­sta Wro­cła­wia ds. Osób Nie­peł­no­spraw­nych Bar­tło­mieja Skrzyń­skiego. Współ­pra­cow­nicy z Uni­wer­sy­tetu Wro­cław­skiego prof. Wło­dzi­mierz Grom­ski i prof. Krzysz­tof Wój­to­wicz opo­wie­dzieli o tym w jaki spo­sób pod­cho­dził do swo­jej pracy ze stu­den­tami, jakim dosko­na­łym praw­ni­kiem i wykła­dowcą był dr Maciej Lis. Na Cmen­ta­rzu Gra­bi­szyń­skim mowę poże­gnalną nad gro­bem zmar­łego wygło­sił zwierzch­nik Die­ce­zji Wro­cław­skiej bp Wal­de­mar Pytel. Przy­to­czone pod­czas uro­czy­sto­ści tek­sty biblijne nawią­zy­wały do nadziei, którą żywią wszy­scy chrze­ści­ja­nie, że w Chry­stu­sie otrzy­ma­li­śmy zba­wie­nie i życie wieczne, a poże­gna­nie na tym świe­cie utwier­dza nas w  prze­ko­na­niu o ponow­nym spo­tka­niu w przy­szło­ści; „Z pro­chu powsta­łeś, w proch się obró­cisz. Jezus Chry­stus wskrzesi cię z mar­twych w dzień ostateczny”. Śp. Maciej Lis uro­dził się 16 listo­pada 1950 roku we Wro­cła­wiu. Peł­nił wiele klu­czo­wych funk­cji w Kościele ewan­ge­lic­kim – był m.in. dele­ga­tem do naj­wyż­szych władz Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Pol­sce – Synodu Kościoła. Prze­wod­ni­czył Komi­sji Praw­nej Synodu. Był kura­to­rem Die­ce­zji Wro­cław­skiej i kura­to­rem para­fii ewan­ge­lic­kiej we Wro­cła­wiu, a w latach 1999 — 2001 wice­pre­ze­sem Kon­sy­sto­rza Kościoła. Peł­nił też wiele funk­cji zwią­za­nych z dzia­łal­no­ścią cha­ry­ta­tywną. Był współ­twórcą Dia­ko­nii Pol­skiej i człon­kiem Rady Dia­ko­nii Pol­skiej, człon­kiem Rady Dia­ko­nii Die­ce­zji Wro­cław­skiej, wice­prze­wod­ni­czą­cym Rady Nad­zor­czej Ewan­ge­lic­kiego Cen­trum Kształ­ce­nia i Dia­ko­nii we Wro­cła­wiu i współ­or­ga­ni­za­to­rem Ośrodka Ini­cja­tyw Oby­wa­tel­skich we Wro­cła­wiu. Był orga­ni­za­to­rem Regio­nal­nych Kon­wen­cji Prze­ciw Bez­rad­no­ści Spo­łecz­nej razem z Wro­cław­skim Sej­mi­kiem Osób Nie­peł­no­spraw­nych, współ­twórcą Dziel­nicy Wza­jem­nego Sza­cunku czte­rech wyznań we Wro­cła­wiu i jed­nym z założycieli-fundatorów Fun­da­cji Part­ner­stwa Para­fial­nego im. Św. Jadwigi Wrocław-Dortmund. Zawo­dowo udzie­lał się jako pra­cow­nik naukowo-dydaktyczny na Wydziale Prawa, Admi­ni­stra­cji i Eko­no­mii Uni­wer­sy­tetu Wro­cław­skiego jako spe­cja­li­sta z zakresu prawa mię­dzy­na­ro­do­wego, publicz­nego oraz euro­pej­skiego. Peł­nił też sta­no­wi­sko Peł­no­moc­nika Tere­no­wego Rzecz­nika Praw Oby­wa­tel­skich i dyrek­tora Biura RPO we Wro­cła­wiu dla woje­wództw dol­no­ślą­skiego, opol­skiego i lubuskiego. W mło­do­ści śpie­wał w języku espe­ranto, wystę­po­wał w kraju i za gra­nicą. W 1969 roku, wraz z zespo­łem MUZILO, nagrał płytę Bonveto. Przez ponad 20 lat śpie­wał w zawo­do­wym chó­rze Can­to­res Mino­res Wra­ti­sla­vien­ses, a po roku 1999 zało­żył wraz z grupą muzy­ków chór Capella Ecu­me­nica. Jego pasją była gra na fortepianie. Pozo­sta­wił żonę i dwoje doro­słych dzieci. Dla nas — wro­cław­skich ewan­ge­li­ków — był przede wszyst­kim wzo­rem spo­łecz­nika, głę­boko zaan­ga­żo­wa­nego w dzia­ła­nia na rzecz dru­giego czło­wieka. To nie­zwy­kle bole­sna strata dla całej naszej spo­łecz­no­ści. Głę­boko ufamy, że Pan życia i śmierci – zmar­twych­wstały Jezus Chry­stus pocie­szy wszyst­kie zasmu­cone serca, a wdzięczna pamięć po zmar­łym pozo­sta­nie zawsze dla nas błogosławieństwem.  Choć­bym nawet szedł ciemną doliną, zła się nie ulęknę, boś Ty ze mną. (Psalm 23,4)

(źródło: BIK)

Related Images:

Rekolekcje pasyjne dla dzieci Diecezji Wrocławskiej

W dniach 20-22.03.2015 roku w Jaworze odbyły się diecezjalne rekolekcje pasyjne dla dzieci i młodzieży. Częścią zajęć był wypiek pierników.   Przewidziano zajęcia sportowe. Czas wypełniał śpiew. Zajęcia odbywały się w grupach wiekowych. Nabożeństwo odbyło się w Kościele Pokoju. Uczestnicy brali czynny udział w liturgii wraz z ks. prob. Tomaszem Stawiakiem. Obecny był ks. Jerzy Gansel z Parafii w Legnicy. Wspólne zdjęcie po nabożeństwie niedzielnym 22.03.2015 w jaworskim Kościele Pokoju.

Tekst: ks. Cezary Królewicz

Diecezjalne rekolekcje pasyjne dla dzieci i młodzieży – ciąg dalszy.

 

Gościnna parafia w Jaworze po raz kolejny zaprosiła do siebie dzieci i młodzież z całej Diecezji na rekolekcje pasyjne. Odbyły się one w weekend 20-22 marca w sąsiedztwie Kościoła Pokoju na terenie schroniska młodzieżowego, które dysponuje nie tylko dużą ilością noclegów, ale również stołówką i salami konferencyjnymi, co pozwala w komfortowych warunkach mieszkać, pracować i bawić się. Tegoroczne rekolekcje przebiegały pod hasłem: Jezus drogą i prawdą, i życiem, i zgromadziły rekordową liczbę 127 dzieci i młodzieży. Dla organizatorów i prowadzących jest ogromną radością i zachętą fakt, że z roku na rok przybywa uczestników, choć stanowi to nie lada wyzwanie logistyczne.

Program tegorocznego spotkania był jak zwykle bardzo bogaty i nie pozostawiał miejsca na nudę. W piątkowy wieczór po kolacji odbyły się spotkania zapoznawcze połączone z grami i zabawami integracyjnymi. Niektórzy, mimo długiej podróży, wykazywali niespożyte siły i chęci do wspólnych harców. Następnego dnia zaraz po śniadaniu ruszyły zajęcia w grupach. Jak zawsze uczestników podzielono na 3 drużyny: z klas 1-3, 4-6 szkoły podstawowej oraz łączoną gimnazjalistów z licealistami. Każda grupa miała swój własny grafik, ponieważ w tym roku dodatkową atrakcją były warsztaty piernikowe w Muzeum Regionalnym, co wymagało podziału na maksymalnie 20-osobowe grupy. Uczestnicy przygotowali własnej roboty pierniki, które po upieczeniu mogli zabrać, wysłuchali również bardzo ciekawych historii na temat dawnych metod wyrabiania pierników i zwiedzili wystawę stałą Muzeum.

Główne zajęcia tematyczne odbyły się w dwóch blokach, podczas których, oprócz zapoznania się z historiami biblijnymi obrazującymi centralny temat, śpiewano piosenki, rozwiązywano różnego rodzaju zadania czy przygotowywano scenki teatralne. Po pracy był czas na wspólne gry i zabawy na sali gimnastycznej, nad czym czuwali ks. Tomek Stawiak i ks. Jurek Gansel. Wspaniała pogoda pozwoliła również na spacery i zabawę w parku. Po kolacji można było wziąć udział w zajęciach plastycznych i przygotować własnego projektu pisankę wielkanocną – powszechnie znany symbol odradzającego się życia.

Niedzielny poranek przywitał młodzież zimno i pochmurnie. Na szczęście wbrew zapowiedziom nie padało i udało się zrobić tradycyjne wspólne zdjęcie przed kościołem. Nabożeństwo zostało poprowadzone przez zespół M-Band z Wrocławia według liturgii młodzieżowej, zaś teksty biblijne odczytali uczestnicy rekolekcji. Temat kazania, które wygłosił ks. Stawiak, był kontynuacją i podsumowaniem tego, o czym mówiono poprzedniego dnia podczas zajęć.

Wspólny obiad zakończył trzydniowe spotkanie.

Podczas pożegnań wszyscy życzyli sobie, by znów spotkać się w Jaworze za rok.

Iwona Orawska

Related Images:

Rekolekcje pasyjne dla kobiet w Karpaczu

W Karpaczu w dniach 14-15 marca 2015 r. odbyły się Międzyparafialne Rekolekcje Pasyjne dla kobiet. Już po raz ósmy w Karpaczu spotkałyśmy się na Międzyparafialnych Rekolekcjach Pasyjnych dla kobiet. Szczególnie ważna i miła była dla nas wizyta nowo wybranego biskupa naszej diecezji ks. Waldemara Pytla. Tegoroczne spotkanie upłynęło pod hasłem:, „Jeśli to od was zależy, ze wszystkimi pokój miejcie”. Organizatorem rekolekcji była Bogusława Pech, a zajęcia prowadziła teolog Lucyna Żak. Jak zauważyła już na wstępie prowadząca, przemyślany plan zajęć, który dotyczył przyczyn, istoty i sposobu rozwiązywania konfliktów, pozostawał w pewnej sprzeczności z naszym radosnym nastrojem i przyjacielskimi relacjami. Lucyna Żak musiała włożyć dużo wysiłku, aby wywołać sytuację konfliktową niezbędną do dalszej pracy w grupach. Z pewną trudnością przyszło nam wcielić się w rolę Marii i Marty oraz Piotra i Judasza i wysuwać wzajemne oskarżenia, aby wywołać uczucie frustracji towarzyszące konfliktowi.   Znacznie łatwiejsza była druga część zajęć dotycząca mediacji. W tej części pomocne okazały się nasze niezwykle ciepłe relacje. Podczas pracy w grupach wyłoniono mediatorów, których zadaniem było załagodzenie konfliktu. Okazało się, że jest to zadanie bardzo trudne i odpowiedzialne. Ćwiczenie to pokazało jak łatwo przychodzi nam udzielanie rad i narzucanie swojego punktu widzenia innym, a także, z jaką trudnością zachowujemy bezstronność i obiektywizm, gdy jesteśmy świadkami konfliktu.   Podsumowując całodniowe zajęcia Bogusława Pech podkreśliła, że nie wszystko od nas zależy i druga strona także musi chcieć pozytywnego rozwiązania konfliktu. Przypomniałyśmy sobie także, że nie zawsze to, co w naszym, ludzkim mniemaniu jest najlepsze, jest tym, co Bóg wybrał dla nas.   W części dla ciała szczególne miejsce zajęły własnoręcznie upieczone ciasta i różnego rodzaju oscypki. One także pozytywnie wpłynęły na nasz radosny stan ducha.   Rekolekcje zakończyły się wspólnym nabożeństwem w kościele Wang, które prowadzili: teolog Lucyna Żak, która wygłosiła kazanie, ks. Edwin Pech i diakon Izabela Sikora. W niedzielę mogłyśmy sprawdzić czy łatwo jest popaść w konflikt podczas wojny na śnieżki i w czasie dzielenia tortu chałwowego. Tym razem obeszło się bez mediatora.

za www.luteranie.pl

Related Images:

Rekolekcje w Grabownicy

Jak co roku duchowni Diecezji Wrocławskiej wzięli udział w rekolekcjach pasyjnych.

Przed kościołem ewangelickim Parafii Stara Huta

W dniach 15-16 marca 2015 roku w Grabownicy niedaleko Milicza odbyły się rekolekcje pasyjne dla duchownych diecezji wrocławskiej. Prowadzącym był ks. Waldemar Szczugieł z Wałbrzycha. Czas wypełniony był pracą nad tekstem biblijnym, modlitwą i dyskusjami. Uczestnicy zwiedzili kościół Parafii Stara Huta, której proboszcz ks. Rafał Miller zapoznał z jej historią i współczesnością.

ks. Cezary Królewicz

Related Images: