Legnickie dziękczynienie za plony
Jak co roku Kościół dziękuje Bogu za dary, które otrzymujemy z ręki Bożej i z Jego Łaski. Od wielu lat to liturgiczne święto dziękczynienia obchodzone jest przez legnicką Parafię wspólnie z dawnymi mieszkańcami Legnicy. Tegoroczne dziękczynienie 4. października rozpoczęło się nabożeństwem w kościele parafialnym Marii Panny.
Liturgię prowadzili ks. proboszcz Jerzy Gansel i ks. radca Cezary Królewicz, który w kazaniu nawiązującym do Ewangelii św. Marka powiedział m.in.: „Żal mi tego ludu” czytamy we fragmencie Ewangelii. To słowa Jezusa, dowodzące jego zrozumienia problemu, dowodzące Jego empatii, więcej, świadczące o ulitowaniu się nad ludzką niedolą. Pochyla się nad człowiekiem w jego potrzebie, dostrzega tę ludzką potrzebę, w której może i chce być pomocny. Jezus nie tylko głosi wieść o Miłosiernym Bogu Ojcu i nadchodzącym Królestwie Bożym, lecz przez swą postawę zaświadcza o miłości Najwyższego. Czyn Jezusa jest przykładem do naśladowania, kiedy bowiem współcześnie patrzymy na Boży dar życia i dar chleba, jako owocu pracy, czujemy, że prawdziwym podziękowaniem nie są słowa, lecz czyn miłości. Podziękowaniem chrześcijańskim staje się dostrzeganie potrzebującego i otwieranie swego serca na ludzką niedolę; prawdziwym dziękczynieniem staje się pomoc i wsparcie, wczuwanie się w drugiego, w jego emocje i duchowe doświadczenia po to, by przynieść dobro, by podzielić się chlebem, by łożyć na dobry cel, by budować wspólnotę.
Dodał również: Kupujmy mniej, oszczędzajmy, a kiedy zajdzie potrzeba niesienia pomocy, okażmy miłosierdzie potrzebującym. Kto niesie pomoc, temu dana jest obietnica: „Gdy głodnemu podasz swój chleb i zaspokoisz pragnienie strapionego, wtedy twoje światło wzejdzie w ciemności, a twój zmierzch będzie jak południe, i Pan będzie ciebie stale prowadził i nasyci twoją duszę nawet na pustkowiach, i sprawi, że twoje członki odzyskają swoją siłę, i będziesz jak ogród nawodniony i jak źródło, którego wody nie wysychają”.
W czasie nabożeństwa wspominano śp. Dorotheę Stempowską, która zmarła w Wałbrzychu 1. października 2026 roku w wieku 91 lat.
Od wielu lat czynnie wraz z wałbrzyskim chórem uczestniczyła w nabożeństwach dziękczynnych w Legnicy. Zmarła urodziła się 14. lutego 1935 r. w stadninie majątku Fürstenstein księcia von Pless, na terenie dzisiejszego kompleksu Zamku Książ w Wałbrzychu. Z Książem związana była przez całe życie. Była ostatnią Wałbrzyszanką pamiętającą osobiście księżną Daisy von Pless i niezwykłym świadkiem historii tego miejsca. Pielęgnowała i przekazywała historię kolejnym pokoleniom, będąc przez długie lata przewodniczącą Niemieckiego Towarzystwa Społeczno – Kulturalnego oraz działając na rzecz porozumienia polsko- niemieckiego. W 2023 roku została uhonorowana tytułem Zasłużonej dla Miasta Wałbrzycha.
Wałbrzyski chór zaśpiewał również w tym roku w czasie nabożeństwa jako dziękczynienie Bogu, a jednocześnie chcąc także oddać cześć Zmarłej.
Po nabożeństwie zgromadzeni udali się do Niedźwiedzic niedaleko Chojnowa, gdzie w tamtejszej gościnnej Świetlicy Wiejskiej był czas na wspomnienia, rozmowy i plany na przyszłość.
Dziękczynieniu towarzyszyła modlitwa: Boże Ojcze, dziękujemy Ci, że pozwoliłeś nam pracować i żyć w nadziei zebrania owoców trudu rąk i umysłu naszego. Wysławiamy Cię, bo codziennie wysłuchujesz naszych modlitw i dajesz nam chleb powszedni, na który nie zasługujemy. Jesteśmy ludźmi grzesznymi i często wypowiadamy Ci posłuszeństwo, a Ty jednak masz litość nad nami i sprawiasz, że słońce wschodzi nad naszymi polami i pada deszcz na zasiew rąk naszych. Dopomóż nam pamiętać, że każda kromka chleba jest darem Twojego serca ojcowskiego, że za nią powinniśmy Ci dziękować i dzielić się nią z ludźmi potrzebującymi. Bez Twojego błogosławieństwa wszelka praca i trud rąk naszych nie przyniesie pożądanego plonu.